چالش اعتراضات هند؛ چرا مودی وزرای خود را برکنار نمی‌کند؟

الگوی تکرار شونده در حفظ وزرای کابینه هند

هزاران نفر از حامیان جنبش جوانان هند که به «جنبش سوسک‌ها» شهرت یافته، بیش از یک ماه است که در دهلی نو برای درخواست استعفای دارمندرا پرادان، وزیر آموزش، تجمع کرده‌اند. این اعتراضات در پی نشت گسترده سوالات امتحانی شکل گرفته و به یکی از بزرگترین چالش‌های عمومی علیه دولت مودی در سومین دوره نخست‌وزیری او تبدیل شده است.

سابقه تاریخی مودی در مواجهه با جنجال‌ها

در حالی که در بسیاری از دموکراسی‌های جهان، وزرای جنجالی در پی فشارهای عمومی استعفا می‌دهند، در دولت نارندرا مودی، چنین رویه‌ای مشاهده نمی‌شود. تحلیلگران سیاسی معتقدند این رفتار بخشی از الگوی حکمرانی ۱۲ ساله اوست که در آن، مودی به‌ندرت در برابر فشارهای عمومی برای برکناری وزرای خود تسلیم شده است.

بررسی موارد مشابه در گذشته

تاریخ سیاسی هند در دوران مودی شاهد موارد متعددی از جنجال‌های وزرای کابینه بوده است که با وجود فشارهای گسترده، در سمت خود باقی ماندند:

• ماهیش شارما (فرهنگ و گردشگری): پس از lynching (قتل خودسرانه) یک مرد مسلمان در سال ۲۰۱۵، با وجود درخواست‌های استعفا، او در کابینه باقی ماند.
• اسمیریتی ایرانی و باندارو داتاتریا: در پی مرگ خودخواسته یک دانشجوی دکترا در سال ۲۰۱۶، این دو وزیر با فشارهای شدیدی روبرو شدند اما هیچ‌کدام برکنار نشدند.
• اجی میشرا تنی: پس از حوادث مرگبار لکیم‌پور که منجر به کشته شدن کشاورزان شد، او تا سه سال پس از حادثه در سمت خود باقی ماند.

«تنها استعفای یک وزیر در دولت مودی در پاسخ به تقاضای عمومی، مربوط به دوران پس از همه‌گیری کرونا و وزیر بهداشت وقت، هاراش واردان بود.»

این رویکرد مودی در تضاد آشکار با دولت‌های پیشین هند قرار دارد که در آن وزرا در پاسخ به فشارهای عمومی و برای حفظ مسئولیت‌پذیری، از سمت خود کناره‌گیری می‌کردند.