روایت علی اوسیوند از بداهه‌گویی‌ و منش حرفه‌ای اکبر عبدی

روایت علی اوسیوند از میراث هنری اکبر عبدی

اکبر عبدی، هنرمند برجسته سینمای ایران، تنها یک بازیگر نبود؛ او با خلق شخصیت‌های متفاوت، بخشی از خاطرات جمعی چندین نسل را رقم زد. درگذشت این هنرمند بزرگ، فقدانی عمیق برای جامعه هنری کشور محسوب می‌شود. علی اوسیوند، بازیگر سینما و تلویزیون که در آثاری همچون اخراجی‌ها ۱ و افراطی‌ها با زنده‌یاد عبدی هم‌بازی بوده است، در گفت‌وگویی به تبیین ویژگی‌های حرفه‌ای این هنرمند پرداخته است.

بداهه‌گویی؛ امضای هنری اکبر عبدی

اوسیوند بداهه‌گویی را یکی از ارکان اصلی سبک بازیگری اکبر عبدی می‌داند. به گفته او، عبدی با تکیه بر قریحه ذاتی، توانایی عجیبی در خلق تیپ‌های متنوع و اجرای لهجه‌های مختلف داشت. اوسیوند درباره این ویژگی می‌گوید:

وقتی بازی او را می‌دیدی، احساس می‌کردی دیالوگ‌ها را خودش نوشته است؛ آن‌قدر طبیعی، درست و روان اجرا می‌کرد. او به بازیگر مقابل فضا می‌داد تا در کنارش بهتر دیده شود.

تعامل حرفه‌ای و نگاه بازیگرانه

این بازیگر با اشاره به روحیه حرفه‌ای زنده‌یاد عبدی در صحنه فیلم‌برداری، تأکید می‌کند که او هرگز خود را به اجرای صرف دیالوگ محدود نمی‌کرد. اکبر عبدی با درک دقیق ریتم و فضای صحنه، همواره تلاش می‌کرد با ایده‌های آنی، کیفیت اثر را ارتقا دهد و به بازیگران جوان‌تر انرژی و انگیزه ببخشد.

خاطره‌ای از سادگی و صداقت

اوسیوند در پایان، اکبر عبدی را ترکیبی از طنازی و درد توصیف می‌کند. او می‌گوید:

• چهره کودکانه و طنزهای صادقانه او همیشه در ذهن باقی خواهد ماند.
• او بدون گلایه، سنگینی دردهای انسانی را در سکوت تحمل می‌کرد.
• حاج اکبر عبدی، هم در سینما و هم در زندگی واقعی، شخصیتی تأثیرگذار و محبوب بود.