انتقاد از رکود در تعامل صنعت و دانشگاه؛ ضرورت عبور از تفاهم‌نامه‌های نمایشی

ضرورت گذار از تفاهم‌نامه‌ها به نتایج ملموس

به گفته ماهوتچی، تعدد تفاهم‌نامه‌های امضا شده بدون دستیابی به نتایج پایدار، موجب سرخوردگی طرفین شده است. وی تأکید کرد که برای بهبود بهره‌وری، باید از فضای نظری خارج شده و به سمت فرهنگ‌سازی و مصداق‌سازی حرکت کرد. نمونه‌های موفق همکاری، حتی در مقیاس کوچک، می‌توانند الگویی برای تعاملات بزرگ‌تر باشند.

انتظارات متقابل دانشگاه و صنعت

این استاد دانشگاه بر لزوم تغییر رویکرد در هر دو بخش تأکید کرد:

• دانشگاه: هدایت پایان‌نامه‌های دانشجویی به سمت حل مسائل واقعی کشور به جای تمرکز بر موضوعات انتزاعی یا اولویت‌های خارجی.
• صنعت: اتخاذ نگاه بلندمدت و صبوری در سرمایه‌گذاری‌های پژوهشی، با پذیرش این واقعیت که تمام پروژه‌ها بلافاصله به سوددهی نمی‌رسند.

موفقیت باید در عمل شکل بگیرد، معرفی شود و به نمایش گذاشته شود. هرچه بتوانیم نمونه‌های موفق را ایجاد و تبلیغ کنیم، زمینه برای همکاری‌های پایدار فراهم‌تر خواهد شد.

استراتژی دستیابی به بهره‌وری

ماهوتچی معتقد است زمانی این ارتباط برای دانشگاهیان سودمند است که دانشجو تأثیرگذاری خود را در محیط کار ببیند و فرصت‌های شغلی واقعی برای او ایجاد شود. در مقابل، صنعت نیز باید از طریق پیوند با دانشگاه، افزایش بهره‌وری و ارزش افزوده اقتصادی را تجربه کند تا انگیزه کافی برای ادامه این همکاری‌ها داشته باشد.