روایت یک ترومای جمعی در میناب؛ مستندسازان در برابر چالش بلاگرها

روایت ترومای پنهان کودکان در مستند جدید سارا طالبیان

سارا طالبیان، کارگردان مستند، در جدیدترین اثر خود به واکاوی پیامدهای روانی جنگ بر کودکان و خانواده‌های میناب پرداخته است. این مستند که با تمرکز بر سه شخصیت اصلی ساخته می‌شود، تصویری عمیق از زندگی پس از بحران و اثرات ماندگار آن بر یک شهر ارائه می‌دهد.

چالش‌های تولید در مناطق بحرانی

طالبیان با اشاره به دشواری‌های مستندسازی در شرایط بحرانی، از حضور گسترده رسانه‌ها و بلاگرها در منطقه انتقاد کرد و گفت: «هجوم فعالان فضای مجازی برای پوشش حادثه، کار مستندسازان حرفه‌ای را دشوار کرد؛ چرا که خانواده‌های آسیب‌دیده از دوربین گریزان شده بودند.» او تأکید کرد که برای حفظ اصالت اثر، تصمیم گرفته است با فاصله گرفتن از فضای هیجانی، روایت خود را با آرامش و دقت بیشتری دنبال کند.

تفاوت در نگاه و روایت

این کارگردان درباره تعدد آثار تولیدشده پیرامون این حادثه افزود:

• فیلم‌های مستند باید فراتر از بازگویی ظاهری حوادث، به عمق ترومای جمعی نفوذ کنند.
• شتاب‌زدگی در تولید آثار سفارشی، کیفیت و تأثیرگذاری پیام مستند را کاهش می‌دهد.
• روایت‌های متفاوت مستندسازان، زوایای پنهان یک حادثه را برای مخاطب روشن می‌کند.

کودکان؛ محور اصلی روایت‌های طالبیان

طالبیان که پیش‌تر تجربه معلمی در دوره ابتدایی را داشته است، کودکان را محور اصلی داستان‌های خود قرار می‌دهد. او با استناد به دیدگاه‌های غسان کنفانی، آرزوی خود را بازگشت آرامش به زندگی کودکان جنگ‌زده و فراهم شدن فرصت بازی و تحصیل برای آنان می‌داند. این مستند که تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است، هم‌اکنون در مراحل فیلمبرداری و تدوین قرار دارد.