اگر حوصله مکث‌های چخوف را نداریم، باید نگران خودمان باشیم

چخوف؛ زامبی ادبیات

یوسف باپیری با اشاره به دیدگاه کامران سپهران، چخوف را شخصیتی می‌داند که هم‌زمان در تقابل‌های مرگ و زندگی، کمدی و تراژدی، و کنش و ایستایی سیر می‌کند. کارگردان این نمایش معتقد است که متن‌های چخوف به دلیل ماهیت زمینی و صمیمی‌شان، همواره برای مخاطب امروز زنده و معاصر باقی می‌مانند.

فراتر از روایت خطی

این نمایش با تبدیل نمایشنامه چهار پرده‌ای چخوف به یک اثر تک‌پرده‌ای، تلاش دارد نبض زندگی روزمره را در قالب ساختاری سیال به تصویر بکشد. باپیری درباره حذف تاکید بر هویت‌پردازی شخصیت‌ها می‌گوید:

مساله من در این اجرا نه تاکید بر کاراکترها و کنش‌هاست و نه بر موضوع گفتگوها؛ مساله میزان زمان و شکل گفت‌وگویی است که میان بازیگران رخ می‌دهد.

همکاری دوباره معجونی و شکیبا

حضور حسن معجونی و هوتن شکیبا پس از ۱۱ سال دوری از صحنه مشترک، یکی از نقاط عطف این پروژه است. باپیری معتقد است هوش سرشار این دو بازیگر و تسلط معجونی بر جهان چخوف، روند دراماتورژی و شکل‌گیری موقعیت‌های نمایش را تسهیل کرده است.

• کارگردان: یوسف باپیری
• بازیگران: حسن معجونی، هوتن شکیبا
• مکان اجرا: سالن لبخند