زنبورداری در غزه؛ نبرد برای بقا میان آوار و ویرانی

جنگ بیش از دو ساله در نوار غزه، علاوه بر ویرانی‌های گسترده زیرساختی و انسانی، صنعت زنبورداری این منطقه را نیز با بحرانی بی‌سابقه مواجه کرده و فعالیت‌های حیاتی در این حوزه را به آستانه فروپاشی کشانده است.

تلاش برای بقا در میان آوار

صنعت زنبورداری در غزه که پیش از این یکی از بخش‌های فعال کشاورزی محسوب می‌شد، اکنون با چالش‌های مرگباری دست‌ و پنجه نرم می‌کند. تخریب وسیع مزارع و باغ‌ها، دسترسی زنبورداران به منابع طبیعی را قطع کرده و آن‌ها را در وضعیتی دشوار قرار داده است.

«زنبورها به درخت نیاز دارند، اما ما اکنون میان آوار از آن‌ها نگهداری می‌کنیم.»

این سخن ابراهیم الدبه، زنبوردار فلسطینی است که در اقدامی نمادین و حیاتی، کندوهای خود را بر بام ساختمان‌های ویران‌شده شهر غزه جای داده است تا آخرین بازمانده‌های این صنعت را حفظ کند.

چالش‌های فنی و زیست‌محیطی

با از بین رفتن پوشش‌های گیاهی و باغ‌های نزدیک به مرز، زنبورداران برای جلوگیری از تلف شدن زنبورها به راهکارهای جایگزین روی آورده‌اند:

• تغذیه مصنوعی: استفاده از محلول‌های حاوی شکر به دلیل نبود گل و گیاه طبیعی.
• تغییر مکان کندوها: انتقال کندوها به پشت‌بام ساختمان‌های مسکونی به دلیل ناامنی یا تخریب زمین‌های کشاورزی.

اهمیت حفظ گرده‌افشان‌ها

تلاش این زنبورداران تنها محدود به تولید عسل برای معیشت نیست؛ بلکه حفظ این گرده‌افشان‌ها برای آینده کشاورزی و احیای طبیعتِ آسیب‌دیده غزه پس از پایان جنگ، اهمیتی حیاتی دارد. در شرایطی که نزدیک به دو میلیون نفر از ساکنان این باریکه در پناهگاه‌های موقت زندگی می‌کنند، این تلاش‌های کوچک اما مستمر، نشان‌دهنده اراده‌ای برای بازسازی حیات در میان ویرانه‌هاست.