عبور میکروپلاستیک‌ها از سد جفت و اختلال در تولید هورمون‌های جنینی

تحقیقات جدید دانشمندان دانشگاه وریج آمستردام نشان می‌دهد که ذرات میکروپلاستیک و نانوپلاستیک قابلیت عبور از سد جفت جنین را داشته و می‌توانند تعادل هورمونی حیاتی در دوران بارداری را تحت تأثیر قرار دهند.

مدل‌سازی پیشرفته از سد جفت

محققان برای شبیه‌سازی دقیق تعاملات مادر و جنین، یک مدل آزمایشگاهی سه‌لایه شامل سلول‌های انسانی طراحی کردند. این مدل که نقش سد فیزیکی جفت را ایفا می‌کند، شامل لایه‌های زیر است:

• لایه BeWo b30: مشابه بافت اپیتلیال پوشاننده پرزهای جفت
• لایه HUVEC: جدا شده از ورید بند ناف انسان
• لایه H295R: نشان‌دهنده غده فوق کلیوی جنین و مسئول تولید هورمون

یافته‌های کلیدی مطالعه

نتایج این پژوهش که در مجله Molecular and Cellular Endocrinology منتشر شده، حاکی از آن است که طی یک دوره ۷۲ ساعته، اکثر پلیمرهای آزمایش شده موفق به عبور از تمامی لایه‌های غشایی شدند. یافته‌های آزمایشگاهی نشان داد:

«این مطالعه نشان می‌دهد که چندین نوع میکرو و نانوپلاستیک می‌توانند از مدل جفت انسان عبور کرده و بر تولید هورمون تأثیر بگذارند. اگرچه این به معنای آسیب قطعی نیست، اما نیاز فوری به درک بهتر اثرات این ذرات بر رشد جنین را برجسته می‌کند.» - جسک ون باکسل، سرپرست تیم تحقیق

اهمیت موضوع

پیش از این، حضور میکروپلاستیک‌ها در خون، جفت و مایع آمنیوتیک انسان تأیید شده بود. با توجه به حساسیت دوران بارداری در شکل‌گیری ساختار بدن انسان، هرگونه اختلال در مسیرهای استروئیدوژنیک می‌تواند پیامدهای جدی در پی داشته باشد. محققان بر این باورند که با وجود تفاوت‌های آناتومیک میان جوندگان و انسان، مدل‌های جدید آزمایشگاهی گام مهمی در جهت درک خطرات احتمالی برای سلامت انسان محسوب می‌شوند.