چگونه به «جنگ هرمز» پایان دهیم؟ تحلیل راهکارهای خروج از بن‌بست نظامی

ایالات متحده در حالی که بیش از پنج ماه از آغاز درگیری‌های نظامی با ایران می‌گذرد، در باتلاق جنگی گرفتار شده که خروجی مشخصی برای آن متصور نیست. بمباران‌های متناوب نه تنها تهران را به تسلیم واداشته، بلکه با انسداد تنگه هرمز، جهان را با بحران اقتصادی ناشی از کمبود کالا مواجه کرده است.

تغییر اولویت‌ها از «برنامه هسته‌ای» به «بازگشایی تنگه»

در حالی که دلایل آغاز این تنش در ماه فوریه حول محور برنامه هسته‌ای ایران بود، اکنون اولویت اصلی واشینگتن تغییر کرده است. تنگه هرمز به عنوان گلوگاه حیاتی انرژی جهان، اکنون کانون اصلی بحران است. واشینگتن با وجود بودجه نظامی کلان، در بازگشایی مسیر و حفظ امنیت آن ناتوان مانده است.

گزینه «کم‌هزینه‌تر» برای خروج از بحران

با توجه به عدم تمایل دولت آمریکا به دیپلماسی واقعی و شکست استراتژی فشار نظامی، کارشناسان معتقدند استفاده از سازوکار ماده ۵ یادداشت تفاهم اسلام‌آباد، منطقی‌ترین راهکار موجود است. این ماده بر گفتگو میان ایران، عمان و سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس برای مدیریت آینده تنگه هرمز تاکید دارد.

«ایران و عمان در حال گفتگو برای تعیین وضعیت مدیریتی و خدمات دریایی تنگه هرمز هستند؛ این مسیر بهترین فرصت برای دستیابی به یک راهکار کم‌هزینه است.»

جدول وضعیت فعلی تنش

چشم‌انداز آینده

هرگونه توافق احتمالی در مورد تنگه هرمز، شکننده خواهد بود. حتی با فرض بازگشایی مسیر، تحریم‌ها و حضور نظامی آمریکا در منطقه باقی خواهد ماند، اما این توافق می‌تواند از تشدید بحران اقتصادی جهانی جلوگیری کند. در نهایت، این جنگ به جای ثبات، تنها منجر به خسارات اقتصادی و کاهش پرستیژ قدرت‌های درگیر شده است.