تئاترشهر؛ قربانی مدیریت‌های کوتاه‌مدت و فقدان برنامه‌ریزی پایدار

تغییرات مکرر مدیریتی در نهادهای فرهنگی کشور، سال‌هاست که از یک جابه‌جایی اداری ساده فراتر رفته و به چالشی ساختاری تبدیل شده است؛ وضعیتی که تئاترشهر را به قربانی اصلی برنامه‌های کوتاه‌مدت و سیاست‌گذاری‌های مقطعی بدل کرده است.

بحران ثبات در خانه تئاتر ایران

مجموعه تئاترشهر، فراتر از یک بنای معماری، بخشی جدایی‌ناپذیر از حافظه تاریخی و هنری ایران است. هر تصمیم مدیریتی پیرامون این مجموعه، پیامدهای مستقیمی برای هنرمندان، گروه‌های نمایشی و مخاطبان به همراه دارد. با این حال، فقدان یک مسیر روشن و برنامه‌ای پایدار باعث شده تا مدیران جدید، بخش عمده‌ای از انرژی خود را صرف شناخت چالش‌های انباشته گذشته کنند و پیش از فرصت برای عملیاتی کردن ایده‌های خود، جای خود را به فرد دیگری بدهند.

چالش‌های میراث‌مانده از گذشته

دوره مدیریت کورش سلیمانی در شرایطی سپری شد که این مجموعه با انبوهی از مشکلات زیرساختی و اجتماعی دست‌وپنج نرم می‌کرد. از جمله مهم‌ترین این چالش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• مسئله حریم تئاترشهر: تلاش برای ساماندهی فضای پیرامونی مجموعه.
• زیرساخت‌های فنی: فرسودگی سالن‌ها و دشواری‌های اجرایی.
• رویکرد اقتصادی: تقابل میان نگاه گیشه‌محور و کیفیت هنری آثار.
• تعاملات هنری: ضرورت بازگرداندن اعتماد و تمایل هنرمندان به حضور در این مجموعه.

مدیریت فرهنگی؛ نیازمند زمان و اختیار

پرسش بنیادین این است که آیا در بازه‌های زمانی کوتاه می‌توان کارنامه یک مدیر فرهنگی را به درستی ارزیابی کرد؟ مدیریت مجموعه‌ای با پیچیدگی‌های تئاترشهر، بیش از هر چیز به زمان، برنامه‌ریزی بلندمدت و استقلال در تصمیم‌گیری نیاز دارد. تغییرات پی‌درپی، تنها باعث می‌شود پروژه‌های نیمه‌تمام از مدیری به مدیر دیگر منتقل شود و هیچ‌گاه به سرانجام نرسد.

ثبات مدیریتی، پیش‌شرط اصلی ارتقای کیفیت در تئاتر است؛ بدون آن، تئاترشهر همچنان در چرخه آزمون و خطاهای مقطعی باقی خواهد ماند.

امید به آینده با مدیر جدید

با انتصاب اصغر خلیلی به عنوان مدیر جدید تئاترشهر، انتظار می‌رود با تکیه بر تجربه او از بدنه تئاتر، رویکردی متفاوت اتخاذ شود. با این حال، موفقیت او در گرو فراهم شدن شرایط زیر است:

• حمایت‌های همه‌جانبه نهادهای بالادستی
• اعطای اختیارات لازم برای اجرای برنامه‌های اصلاحی
• تدوین نقشه راهی که با تغییر افراد متوقف نشود

در نهایت، آسیب اصلی بی‌ثباتی متوجه هنرمندان و تماشاگرانی است که تئاترشهر را خانه خود می‌دانند. برای عبور از این وضعیت، عبور از نگاه‌های کوتاه‌مدت و تمرکز بر استراتژی‌های کلان، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.