هزینه‌های چند صد میلیاردی پرسپولیس؛ میراث اشتباهات مدیریتی درویش

قهرمانی دراماتیک پرسپولیس در لیگ بیست‌وسوم می‌توانست سرآغاز یک دوره طلایی برای این باشگاه باشد، اما تصمیمات مدیریتی پس از آن، مسیر سرخ‌پوشان را به‌طور کامل تغییر داد. در حالی که انتظار می‌رفت اسکلت اصلی تیم قهرمان حفظ شود، رضا درویش در حفظ مهره‌های کلیدی ناکام ماند؛ اتفاقی که منجر به انتقال چندین بازیکن تأثیرگذار به تیم‌های رقیب، از جمله تراکتور، شد و حسرت بزرگی برای هواداران رقم زد.

چرخه معیوب نقل‌وانتقالات

خروج بازیکنانی چون دانیال اسماعیلی‌فر و مهدی ترابی، باشگاه را وارد چرخه‌ای از خریدهای متعدد و پرهزینه برای پر کردن جای خالی آن‌ها کرد. بررسی عملکرد دو سال اخیر نشان می‌دهد که مدیریت برای جانشینی این دو ستاره، نفرات پرشماری را به خدمت گرفته است:

• جانشینان اسماعیلی‌فر: ایوب العملود، یعقوب براجعه، سرژ اوریه، دنیل گرا و مجید عیدی.
• جانشینان ترابی: فرشاد احمدزاده، محمدحسین صادقی، تیوی بیفوما، محمدامین کاظمیان، محمد عمری، محمدمهدی محبی و مهدی تیکدری.

هزینه‌های سنگین و بازدهی پایین

اگرچه در مورد کیفیت فنی برخی از بازیکنان جدید به دلیل عدم آغاز فصل نمی‌توان قضاوت قطعی کرد، اما نکته اصلی، سوءمدیریت در حفظ سرمایه‌های باشگاه است. پرسپولیس طی دو سال گذشته صدها میلیارد تومان برای جذب بازیکنان جدید در این دو پست هزینه کرده است، با این حال همچنان کارشناسان معتقدند جای خالی ستاره‌های سابق به‌طور کامل پر نشده است.

پرسش اساسی اینجاست: آیا نمی‌شد بخشی از همین هزینه‌های سنگین صرف تمدید قرارداد ستاره‌هایی شود که کیفیت خود را سال‌ها در پرسپولیس ثابت کرده بودند؟

نتیجه‌گیری مدیریتی

اتفاقات اخیر نشان می‌دهد مشکل اصلی پرسپولیس فراتر از جذب بازیکن، تصمیم‌گیری در زمان حفظ سرمایه‌های باشگاه بوده است. عملکرد مدیریت نشان می‌دهد که از دست دادن مهره‌های کلیدی و تلاش چندباره برای یافتن جانشین، به مراتب پرهزینه‌تر از حفظ آن‌ها بوده و این رویکرد، اکنون عملکرد رضا درویش را زیر ذره‌بین انتقادات قرار داده است.