نگاهی به اهداف و دستاوردهای عملیات نصر ۷ در جبهه شمالی

عملیات نصر ۷ به عنوان یکی از عملیات‌های کلیدی در جبهه شمالی جنگ تحمیلی، در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۶۶ با رمز «یا فاطمه الزهرا (س)» در منطقه عمومی سلیمانیه عراق با هدف تثبیت مواضع و پاکسازی ارتفاعات استراتژیک به اجرا درآمد.

اهداف و اهمیت استراتژیک عملیات

در تابستان سال ۱۳۶۶، حضور نیروهای دشمن بر روی ارتفاعات منطقه سردشت، به‌ویژه ارتفاع دوپازا، نه تنها موجب ایجاد محدودیت برای استقرار نیروهای خودی شده بود، بلکه با تسهیل تردد عناصر ضدانقلاب، امنیت منطقه را با چالش مواجه می‌کرد. فرماندهی سپاه پاسداران با درک این ضرورت، انجام عملیاتی گسترده را برای رفع این معضل در دستور کار قرار داد.

شرح عملیات و پیشروی نیروها

عملیات در ساعت ۲:۳۰ بامداد آغاز شد و در همان ساعات نخست، نیروهای ایرانی موفق شدند سلسله ارتفاعات دوپازا، یال‌های ارتفاعات بلفت و ارتفاعات صخره‌ای منطقه را به تصرف خود درآورند. غافلگیری دشمن در این عملیات به حدی بود که نیروهای خودی با تلفات بسیار اندک توانستند به اهداف مرحله اول دست یابند.

«مسئله قابل ملاحظه در این عملیات تلفات بسیار اندک نیروهای خودی در حین حمله بود؛ به‌گونه‌ای که لشکر ۲۷ حضرت رسول (ص) تا صبح عملیات، تنها یک شهید داشت.»

نتایج و دستاوردهای نظامی

در ادامه عملیات، با تصرف قله اصلی ارتفاع بلفت و جاده سردشت - قلعه‌دیزه، منطقه به طور کامل تثبیت شد. در روزهای پس از عملیات تا ۲۳ مرداد ۱۳۶۶، دشمن ۱۰ بار برای بازپس‌گیری ارتفاع بلفت اقدام به پاتک کرد که تمام تلاش‌های آنان با مقاومت رزمندگان دفع شد.

خسارات و تلفات دشمن

این عملیات با انهدام یک تیپ و هفت گردان ارتش عراق، نقطه عطفی در تأمین امنیت مرزهای غربی کشور و انسداد مسیرهای نفوذ ضدانقلاب محسوب می‌شود.