رجایی: جنگ و مذاکره مکمل یکدیگرند؛ تفرقه داخلی مانع بازدارندگی است

در شرایطی که کشور با چالش‌های پیچیده منطقه‌ای مواجه است، تحلیلگران بر اهمیت استراتژیک انسجام داخلی و بهره‌گیری از ابزارهای دیپلماتیک همگام با قدرت نظامی تاکید می‌ورزند.

دیپلماسی و میدان؛ دو روی یک سکه

غلامعلی رجایی، فعال سیاسی، با اشاره به تجربه تاریخی ۴۷ سال گذشته، پیگیری هم‌زمان میدان و دیپلماسی را امری عقلانی دانست. وی معتقد است که در نهایت، این مذاکره است که حرف آخر را در پایان دادن به منازعات می‌زند. به گفته وی، جنگ و مذاکره دو روی یک سکه هستند و هیچ‌کدام بدون پشتوانه دیگری به نتیجه مطلوب نمی‌رسد.

مخالفت با مذاکره؛ تضعیف منافع ملی

رجایی با انتقاد شدید از جریان‌های مخالف مذاکره، هدف اصلی این گروه‌ها را تضعیف دولت و خسته کردن دستگاه دیپلماسی عنوان کرد. او تاکید کرد که در شرایط جنگی، ایجاد دوصدایی در کشور، مشابه متوقف کردن دونده‌ای است که به خط پایان نزدیک می‌شود.

تیم مذاکره‌کننده باید اطمینان کامل داشته باشد که از داخل کشور مورد هجمه قرار نمی‌گیرد و از پشت به آن شلیک نمی‌شود.

چهار محور اصلی بازدارندگی

این فعال سیاسی برای دستیابی به پیروزی و بازدارندگی پایدار، تحقق چهار محور زیر را ضروری دانست:

• تقویت توان نظامی: توسعه کمی و کیفی تولیدات موشکی و ابزارهای دفاعی.
• کارآمدی اجرایی: تلاش شبانه‌روزی دولت برای حل مسائل معیشتی و اقتصادی.
• امنیت پایدار: شناسایی دقیق شبکه نفوذ و مسدودسازی حفره‌های امنیتی.
• انسجام داخلی: برخورد قاطع با جریانات تفرقه‌افکن و دوقطبی‌ساز.

ضرورت تک‌صدایی در سیاست خارجی

رجایی با یادآوری انضباط سیاسی در دوران امام خمینی (ره)، تصریح کرد که بروز تضاد میان قوای سه‌گانه، دشمن را جری‌تر کرده و دست تیم مذاکره‌کننده را می‌بندد. وی هشدار داد که تداوم رفتارهای نسنجیده و افراطی، گلوگاه‌های دیپلماتیک کشور را مسدود کرده و مانع از پیشبرد اهداف راهبردی نظام خواهد شد.