شوبیل؛ پرنده‌ای با منقار کفش‌مانند و چهره‌ای ماقبل تاریخی

شوبیل با سر بزرگ، منقار کفش‌مانند و قامت بلند، یکی از متفاوت‌ترین پرندگان آبزی جهان است؛ پرنده‌ای واقعی که ظاهرش یادآور موجودات دوران ماقبل تاریخ به نظر می‌رسد.

زیستگاه و ابعاد شوبیل

شوبیل در مرداب‌ها و تالاب‌های شرق و مرکز آفریقا، از جمله اوگاندا، سودان جنوبی، تانزانیا و زامبیا زندگی می‌کند. ارتفاع این پرنده حدود ۱٫۱ تا ۱٫۵ متر، طول بال‌هایش نزدیک به ۲٫۴ متر و وزن آن بین ۴ تا ۷ کیلوگرم است.

منقاری برای شکار طعمه‌های بزرگ

شوبیل با وجود نامش، به خانواده لک‌لک‌ها تعلق ندارد و در خانواده مستقل نیل‌لک‌لکان طبقه‌بندی می‌شود. ویژگی‌های کالبدشناختی و ژنتیکی، خویشاوندی نزدیک‌تر آن با پلیکان‌ها و حواصیل‌ها را نشان می‌دهد.

منقار بزرگ و کفش‌مانند این پرنده مهم‌ترین ویژگی ظاهری آن است و طولش می‌تواند به حدود ۲۴ سانتی‌متر برسد. این منقار در انتها قلابی تیز دارد و برای شکار و نگه‌داشتن طعمه‌های بزرگ و لغزنده، از جمله ماهی‌های ریه‌دار، مناسب است.

رفتار کم‌صدا و شیوه شکار

شوبیل‌ها عمدتاً تنهازیست و کم‌صدا هستند. با این حال، هنگام نمایش یا برقراری ارتباط، با به‌هم‌زدن سریع منقار خود صدایی شبیه رگبار مسلسل ایجاد می‌کنند.

شوبیل ممکن است مدت زیادی بی‌حرکت در آب‌های کم‌عمق بایستد و سپس با سرعت به طعمه حمله کند.

این شیوه شکار باعث شده است لقب‌هایی مانند «پرنده مرداب» و «پلیکان مرگ» برای آن به کار رود.

رژیم غذایی متنوع

شوبیل‌ها میان پوشش گیاهی شناور یا توده‌های گیاهی مرداب‌ها لانه می‌سازند و شکارچیانی تخصصی برای ماهی‌ها به شمار می‌روند. رژیم غذایی آن‌ها به ماهی محدود نیست و شامل موارد زیر نیز می‌شود:

• مارهای آبی
• قورباغه‌ها
• بزمجه‌ها
• لاک‌پشت‌های جوان
• جوجه پرندگان آبزی
• کروکودیل‌های کوچک