تخریب جنگل‌های زاگرس؛ تهدیدی برای آب، کشاورزی و معیشت لرستان

جنگل‌های زاگرس؛ زیرساخت طبیعی منطقه

رحیم ملک‌نیا، عضو هیئت علمی دانشگاه لرستان، گفت پیامدهای تخریب این جنگل‌ها فقط به از بین رفتن درختان محدود نمی‌شود و آثار آن در زندگی مردم و شرایط محیطی مناطق مختلف دیده می‌شود.

به گفته او، جنگل‌های زاگرس با نگهداری و ذخیره آب، کنترل فرسایش و کمک به شکل‌گیری شرایط اقلیمی مناسب، بخشی از زیرساخت طبیعی منطقه به شمار می‌روند.

پیامدهای تخریب پوشش جنگلی

کاهش پوشش جنگلی می‌تواند سرعت روان‌آب‌ها را افزایش دهد و به تشدید سیلاب، انباشت گل‌ولای و فرسایش خاک منجر شود. سیل سال ۱۳۹۸ در لرستان از نمونه‌هایی بود که پیامدهای آسیب به پوشش جنگلی را نمایان کرد.

ملک‌نیا همچنین ارتباط شکل‌گیری کانون‌های محلی ریزگرد را با تخریب پوشش گیاهی و کاهش توان طبیعی سرزمین برای حفظ خاک مورد توجه قرار داد.

• منابع آب: کاهش توان پوشش گیاهی در نگهداری و ذخیره آب
• خاک: افزایش فرسایش و کاهش توان طبیعی سرزمین در حفظ خاک
• کشاورزی و دامداری: آسیب‌پذیری فعالیت‌های وابسته به منابع طبیعی
• معیشت مردم: تأثیر مستقیم یا غیرمستقیم بر زندگی ساکنان مناطق زاگرسی

ضرورت حفاظت از اکوسیستم زاگرس

استان لرستان وابستگی زیادی به منابع آب، کشاورزی و دامداری دارد؛ بنابراین هرگونه آسیب به جنگل‌های زاگرس می‌تواند این بخش‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.

حفاظت از جنگل‌های زاگرس باید به‌عنوان یک اولویت محیط‌زیستی و اجتماعی مورد توجه قرار گیرد.

در صورت ادامه روند تخریب، منابع طبیعی و بخش‌های وابسته به آن در آینده با فشار بیشتری مواجه می‌شوند و هزینه‌های جبران خسارت افزایش می‌یابد. حفظ این اکوسیستم به معنای صیانت از آب، خاک و شرایط زیستی نسل‌های آینده است.