تحلیل تازه از بن‌بست واشنگتن و معادله جدید تنگه هرمز

تنگه هرمز به کانون اصلی رویارویی تهران و واشنگتن تبدیل شده است؛ در یادداشتی تحلیلی، وضعیت موجود به‌عنوان شکل‌گیری توازن جدید بازدارندگی و پیوند خوردن تحولات میدانی با محاسبات سیاسی ارزیابی شده است.

بن‌بست آمریکا در برابر تنگه هرمز

در این تحلیل، دونالد ترامپ به‌دنبال طرحی عملیاتی توصیف شده است که برای او یک «پیروزی موقت» به همراه داشته باشد و از فشار سیاسی داخلی بکاهد؛ طرحی که باید بدون تلفات جانی، بازگشایی تنگه هرمز را نیز تضمین کند.

با این حال، متن یادداشت مدعی است محاسبات نظامی، هرگونه حمله را موجب عمیق‌تر شدن شکست آمریکا می‌داند. بر همین اساس، رهبری آمریکا در زمان اجرای چنین طرحی با تردید روبه‌رو است و به تحولات داخلی یا ارزیابی‌های اطلاعاتی اسرائیل چشم دوخته است؛ ارزیابی‌هایی که بنا بر این تحلیل، واشنگتن دیگر اعتماد کامل سابق را به آن‌ها ندارد.

مذاکره درباره دریانوردی، نه آتش‌بس

در بخش دیگری از یادداشت آمده است که ایران همچنان میدان نبرد را به سیاست پیوند می‌زند. مذاکرات با عمان، طبق این روایت، صرفاً بر امور دریانوردی متمرکز است و با هدف برقراری آتش‌بس انجام نمی‌شود.

این تحلیل می‌گوید تهران با هماهنگی مسقط، لغو «مسیر جنوبی آمریکا» و تعیین مسیر رسمی جدیدی برای تردد در تنگه هرمز از طریق سازمان بین‌المللی دریانوردی را دنبال می‌کند. در همین چارچوب، بازگشایی تنگه به پایان جنگ و اجرای کامل شروط توافق اسلام‌آباد منوط دانسته شده است.

بازدارندگی و پیوستگی جبهه‌های منطقه‌ای

هدف ایران در این یادداشت، دستیابی به بازدارندگی کامل برای جلوگیری از آغاز جنگ‌های جدید عنوان شده است؛ هدفی که از راه ترکیب اقدام‌های نظامی، عملیات اطلاعاتی و دیپلماسی دنبال می‌شود.

«یا جنگ در همه‌جا متوقف می‌شود، یا در همه‌جا ادامه می‌یابد.»

نویسنده همچنین از شکل‌گیری معادله‌ای منطقه‌ای بر پایه هم‌بستگی جبهه‌ها سخن گفته و بر تداوم حمایت از مقاومت در لبنان و استفاده از ابزارهای فشار، از جمله ضربات پیش‌دستانه، برای مهار نقض‌ها تأکید کرده است.

محورهای اصلی تحلیل

• آمریکا: جست‌وجوی راهی برای دستیابی به دستاورد سیاسی بدون تحمل تلفات.
• ایران و عمان: تمرکز مذاکرات بر سازوکارهای دریانوردی و مسیر عبور از تنگه.
• تهران: پیگیری بازدارندگی ترکیبی و پیوند دادن تحولات جبهه‌های منطقه‌ای.