هفتاد سال پس از قیام زنان آفریقای جنوبی؛ برابری همچنان در هاله‌ای از ابهام

هفتاد سال پس از آن راهپیمایی تاریخی که سرنوشت سیاسی زنان آفریقای جنوبی را دگرگون کرد، اکنون در نهم اوت ۲۰۲۶، پرسش‌های بنیادینی درباره تحقق عدالت و برابری مطرح است. اگرچه میراث سال ۱۹۵۶ همچنان الهام‌بخش است، اما واقعیت‌های آماری، شکاف میان حقوق قانونی و زندگی روزمره میلیون‌ها زن را به‌خوبی نشان می‌دهد.

میراثی از مقاومت و کنشگری

در سال ۱۹۵۶، ۲۰ هزار زن با هدف مخالفت با قوانین «گذرنامه» رژیم آپارتاید به سوی ساختمان‌های دولتی در پرتوریا راهپیمایی کردند. این جنبش که با شعار معروف «اگر به زنی ضربه بزنی، به صخره‌ای ضربه زده‌ای» شناخته می‌شود، سنگ‌بنای جنبش زنان در آفریقای جنوبی شد. این حرکت، فراتر از یک اعتراض ساده، زبان و تحلیلی را برای پیوند میان جنسیت، طبقه و نژاد به نسل‌های بعدی هدیه داد.

پیشرفت‌های پارلمانی در برابر واقعیت‌های خشن

با پایان آپارتاید در سال ۱۹۹۴، زنان نقشی کلیدی در ساختار سیاسی جدید ایفا کردند. امروزه آفریقای جنوبی یکی از پیشروترین قوانین جهان را در حوزه برابری جنسیتی دارد و حضور زنان در سطوح بالای حاکمیتی چشمگیر است:

بحران خشونت و نابرابری اقتصادی

با وجود دستاوردهای سیاسی، امنیت زنان همچنان در معرض تهدید است. نتایج مطالعات ملی نشان می‌دهد که ۳۳.۱ درصد از زنان بالای ۱۸ سال در طول زندگی خود خشونت فیزیکی را تجربه کرده‌اند. علاوه بر این، شکاف طبقاتی مانع از آن شده است که حقوق رسمی به برابری مادی برای زنان فقیر تبدیل شود. در حالی که زنان طبقه متوسط از مزایای جدید بهره‌مند شده‌اند، بسیاری از زنان در جوامع محروم همچنان با بیکاری و عدم دسترسی به خدمات سلامت و آموزش دست‌به‌گریبان هستند.

«قوانین می‌توانند سریع‌تر از نگرش‌ها، روابط و رفتارهایی که زندگی زنان را شکل می‌دهند، تغییر کنند.»

فراخوانی برای تغییر

تحلیلگران معتقدند که پس از دهه‌ها کنشگری، اکنون زمان آن فرا رسیده است که بار مسئولیت برابری جنسیتی تنها بر دوش زنان نباشد. برابری واقعی نیازمند یک «فراخوان و پاسخ» است؛ زنان نسل‌هاست که این فراخوان را سر داده‌اند و اکنون نوبت مردان است که به آن پاسخ دهند.