پناه بردن خودروسازان اروپایی به رقبای چینی برای نجات از بحران

خودروسازان اروپایی برای نجات کارخانه‌های بحران‌زده و پر کردن ظرفیت‌های خالی خود، به‌طور فزاینده‌ای به شراکت با رقبای چینی روی آورده‌اند؛ روندی که عمق بحران در صنعت خودروی اروپا را آشکار می‌کند.

رکود عمیق در کارخانه‌های ریشه‌دار اروپا

کارخانه بزرگ خودروسازی فیات در شهر کاسینو ایتالیا، که روزگاری موتور محرک اقتصاد محلی به شمار می‌رفت، امروزه با پارکینگ‌های خالی و دروازه‌های بسته، چهره‌ای متروکه به خود گرفته است. از مجموع ۲۲۰۰ کارمند این کارخانه، بسیاری تنها چند روز در ماه در محل کار حاضر می‌شوند.

این واحد صنعتی در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ تنها ۶۷۰۰ دستگاه خودرو تولید کرده است؛ رقمی که در مقایسه با ظرفیت اسمی سالانه ۳۰۰ هزار دستگاه، بسیار ناچیز است. بسیاری از کارمندان قدیمی این کارخانه ناچار به استفاده از طرح‌های مرخصی اجباری با حمایت دولتی شده‌اند و فشار سنگین تورم و کاهش درآمد، سبک زندگی خانواده‌ها را به‌شدت تحت تأثیر قرار داده است.

پناه بردن غول‌های خودروسازی به راهکارهای چینی

شرکت مادر استلانتیس برنامه‌ریزی کرده است تا برای کارخانه کاسینو و احیای برند بحران‌زده مازراتی، به سراغ راه‌حل‌های چینی برود؛ رویکردی مشابه توافقات پیشین این شرکت در اسپانیا و فرانسه با شرکت‌های لیپ‌موتور و دانگ‌فنگ.

«این فقط راهی برای بقا و جبران عقب‌ماندگی در برابر رقبای جدیدمان نیست، بلکه فرصتی برای افزایش حجم تولید و رشد در اروپا نیز محسوب می‌شود.» - امانوئل کاپلانو، رئیس بخش اروپایی استلانتیس

این روند تنها به استلانتیس محدود نمی‌شود؛ سایر خودروسازان بزرگ قاره سبز نیز مسیر مشابهی را برگزیده‌اند:

• نیسان: همکاری با شرکت چری در بریتانیا
• فولکس‌واگن: رایزنی با شرکت اکس‌پنگ
• فورد: دستیابی به توافق با شرکت جیلی در اسپانیا

تغییر بنیادین محیط کسب‌وکار در اروپا

صنعت خودروسازی اروپا حدود ۷ درصد از تولید ناخالص داخلی این قاره را تشکیل داده و از نزدیک به ۱۴ میلیون شغل پشتیبانی می‌کند. با این وجود، میزان فروش خودرو در بازار اروپا همچنان حدود ۳ میلیون دستگاه پایین‌تر از سطح پیش از همه‌گیری کرونا باقی مانده است.

مدیران ارشد صنعت خودرو بر این باورند که محیط رقابتی در اروپا برای همیشه دگرگون شده و هدف اصلی تمامی بازیگران کلیدی، دستیابی به پایین‌ترین هزینه ممکن برای بقا در بازار است.