تنگه هرمز؛ اهرم راهبردی ایران برای تضمین تعهدات واشنگتن

کنترل بر تنگه هرمز به ابزاری راهبردی برای ایران تبدیل شده است تا ایالات متحده را به اجرای کامل تعهدات و تفاهم‌نامه‌های پیشین وادار کند.

راهبرد فشار و دیپلماسی در تنگه هرمز

مطالبات مطرح‌شده از سوی تهران برای بازگشایی کامل تنگه هرمز، بازتاب‌دهنده همان اقداماتی است که در تفاهم‌نامه ماه ژوئن میان طرفین به توافق رسیده بود؛ توافقی که پیش‌تر دچار چالش شد و از هم فروپاشید. با این حال، تهران معتقد است که نگه داشتن این اهرم راهبردی، بهترین ابزار برای جلوگیری از فرار ترامپ از زیر بار تعهدات است.

دیدگاه تحلیلگران و ناظران بین‌المللی

تحلیلگران حوزه دیپلماسی اقتصادی بر این باورند که سطح بالای بی‌اعتمادی میان دو کشور سبب شده تا ایران پیش از واگذاری هرگونه کنترل بر این آبراه راهبردی، خواهان دریافت تضمین‌های عملی و کمک‌های اقتصادی وعده‌داده‌شده باشد.

«مقام‌های ایرانی نگران‌اند که اگر تنگه باز شود، ترامپ بدون آنکه احساس نیاز به حل‌وفصل بحران کند، از آن خارج شود.»

کارشناسان همچنین خاطرنشان می‌کنند که نگه داشتن تنگه در وضعیتی عمدتاً بسته، علاوه بر حفظ قیمت انرژی، کشورهای حاشیه خلیج فارس را نیز ترغیب می‌کند تا واشنگتن را به بازگشت پایدار به میز تعهدات تشویق نمایند.

مطالبات رسمی و محورهای چانه‌زنی

شورای عالی امنیت ملی ایران پیش‌تر خواستار لغو تحریم‌های نفتی و پتروشیمی، خروج نیروهای نظامی بیگانه، پرداخت غرامت جنگی، و آزادسازی دارایی‌های مسدودشده شده است. در حالی که بخش عمده‌ای از این موارد در توافق پیشین وجود داشته، مسئله غرامت به عنوان یک برگه چانه‌زنی برای کسب حداکثری امتیازات رفع تحریم‌ها دنبال می‌شود.