صنعت خودروهای برقی هند تا سال ۲۰۳۰ ظرفیت ایجاد ۴۰ میلیون شغل را دارد

گذار هند به سوی حمل‌ونقل برقی تا سال ۲۰۳۰ پتانسیل آفرینش ۳۰ تا ۴۰ میلیون فرصت شغلی جدید را دارد؛ روزنه‌های شغلی نوینی که بخش اعظم آن‌ها در حوزه‌های ساخت باتری، توسعه زیرساخت‌های شارژ، خدمات فنی، نرم‌افزار و زنجیره‌های پشتیبان پدیدار خواهند شد.

ابعاد گسترده اشتغال‌زایی در زیست‌بوم خودروهای برقی

بر اساس گزارشی از موسسه «آدتکو هند»، صنعت خودروهای برقی این کشور قادر است تا سال ۲۰۳۰ حدود ۳۰ تا ۴۰ میلیون شغل ایجاد کند. پیش‌بینی می‌شود بخش عمده این اشتغال‌زایی نه در ساخت سنتی خودرو، بلکه در بخش‌های گوناگون زیست‌بوم و زنجیره ارزش خودروهای برقی محقق شود.

توسعه زیست‌بوم خودروهای برقی، فرصت‌های شغلی متنوعی را در عرصه ساخت باتری، زیرساخت‌های شارژ، مدیریت ناوگان، توسعه نرم‌افزار، تعمیر و نگهداری و بازیافت باتری خلق خواهد کرد. موسسه آدتکو هند پیش‌بینی می‌کند میزان جذب نیرو در این صنعت سالانه ۱۵ تا ۲۰ درصد افزایش یابد و تقاضا برای جذب نیروهای متخصص نیز رشدی ۳۵ درصدی را تجربه کند.

سهم مشاغل غیرمستقیم و خدمات پشتیبان

سهم قابل توجهی از این اشتغال‌پذیری، شامل مشاغل غیرمستقیم خواهد بود. به برآورد آدتکو، تنها ۱۰ تا ۱۵ درصد از کل این ۳۰ تا ۴۰ میلیون شغل پیش‌بینی‌شده به‌طور مستقیم با کارخانه‌های خودروسازی برقی و خطوط تولید مرتبط است. در مقابل، ۸۵ تا ۹۰ درصد این موقعیت‌های شغلی در کسب‌وکارهای واسطه‌ای و خدمات پشتیبان زیست‌بوم حمل‌ونقل برقی شکل خواهد گرفت.

• راه‌اندازی و نگهداری ایستگاه‌های شارژ
• سرویس و بازیافت باتری
• مدیریت ترابری و ناوگان
• خدمات فنی و تعمیرات
• تامین قطعات و ارائه‌دهندگان خدمات فناوری

دگرگونی در مهارت‌های مورد نیاز بازار کار

براساس این گزارش، رشد روزافزون خودروهای برقی، ساختار مهارت‌های مورد نیاز در صنعت خودروسازی را نیز دگرگون خواهد ساخت. با افزایش اتکای این خودروها به تجهیزات الکترونیکی، سامانه‌های باتری و نرم‌افزار، نیاز بازار به متخصصان فناوری باتری، الکترونیک قدرت، سیستم‌های نهفته، برنامه‌نویسی و توسعه نرم‌افزار، عیب‌یابی تخصصی خودروهای برقی و تحلیل داده‌ها با جهش چشمگیری روبه‌رو خواهد شد.

گذار هند به سوی حمل‌ونقل برقی، پیامدهایی به‌مراتب فراتر از حوزه ساخت خودرو خواهد داشت و زیست‌بومی فراگیر ایجاد می‌کند.

هم‌زمان با تلاش هند برای گسترش شبکه ایستگاه‌های شارژ عمومی و تجاری، توسعه زیرساخت‌های شارژ به یکی از شریان‌های اصلی اشتغال‌زایی مبدل می‌شود. از طرفی دیگر، افزایش حجم خودروهای برقی و انباشت باتری‌های فرسوده، چشم‌اندازهای تازه‌ای را در زمینه بازیافت باتری و بازکاربری آن‌ها پیش روی فعالان اقتصادی قرار خواهد داد.