ازدست‌رفتن سریع‌تر توانایی‌های بدنی در سالمندان کم‌بضاعت

توانایی‌های جسمی انسان با افزایش سن به‌تدریج کاهش می‌یابند، اما سرعت این کاهش برای همه یکسان نیست. بررسی تازه‌ای نشان می‌دهد وضعیت اقتصادی می‌تواند با میزان تحرک، توان انجام کارهای روزمره و روند سالمندی جسمی افراد ارتباط مستقیم داشته باشد.

ابعاد کیفیت زندگی و استقلال سالمندان

سالمندی فقط به معنای افزایش تعداد سال‌های زندگی نیست؛ کیفیت این سال‌ها و توانایی فرد برای حرکت، مراقبت از خود و انجام فعالیت‌های روزمره نیز اهمیت زیادی دارد. راه‌رفتن، گرفتن اشیاء، تنفس، شنیدن و انجام کارهایی مانند لباس پوشیدن، حمام کردن و غذا خوردن، از جمله توانایی‌هایی هستند که می‌توانند با افزایش سن تغییر کنند. کاهش این توانایی‌ها ممکن است استقلال فرد را محدود کند و نیاز او به کمک خانواده یا خدمات مراقبتی را افزایش دهد.

ثروت و شرایط اقتصادی از عوامل مهم مؤثر بر سلامت به شمار می‌روند. افراد برخوردارتر معمولا امکانات بیشتری برای داشتن مسکن مناسب، تغذیه بهتر، فعالیت بدنی، مراقبت‌های پیشگیرانه و محیط زندگی سالم دارند. در مقابل، افراد کم‌ثروت ممکن است در طول زندگی با فشارهای اقتصادی، شرایط کاری دشوارتر و موانع بیشتری برای حفظ سلامت روبه‌رو باشند.

جزئیات پژوهش مقایسه‌ای بین‌المللی

محققان پژوهشی را درباره ارتباط ثروت با سالمندی جسمی در انگلستان و کانادا انجام دادند تا مشخص شود افراد با سطوح مختلف ثروت، در طول زمان چگونه از نظر عملکرد جسمی و استقلال در انجام فعالیت‌های روزانه تغییر می‌کنند. این پژوهش داده‌های دو مطالعه بلندمدت شامل ۸۵۱۱ نفر از انگلستان و ۲۲۶۰۵ نفر از کانادا را با رده سنی ۵۰ تا ۸۵ سال بررسی کرد.

یافته‌های کلیدی و تفاوت‌های جنسیتی

نتایج نشان دادند افراد کم‌ثروت، از همان ابتدا سطح پایین‌تر و ضعیف‌تری از توانایی‌های جسمی داشتند و با افزایش سن نیز کاهش چشمگیرتری در تحرک و استقلال خود تجربه کردند. این نابرابری در انگلستان آشکارتر از کانادا بود و حتی پس از در نظر گرفتن بیماری‌های مزمن و سبک زندگی همچنان پابرجا ماند.

در برخی موارد، اندازه این تفاوت به حدود ۱۵ سال سالمندی ظاهری می‌رسید؛ به این معنا که سرعت راه‌رفتن یک فرد کم‌بضاعت ۶۰ ساله در انگلستان می‌توانست شبیه سرعت راه‌رفتن یک فرد ثروتمند ۷۵ ساله باشد.

بررسی جنسیتی نشان داد که زنان کم‌ثروت در مقایسه با مردان کم‌ثروت مشکلات بیشتری در راه‌رفتن و انجام کارهای روزمره داشتند، اما عملکرد ریه آنان در وضعیت بهتری قرار داشت. این تفاوت‌ها حاکی از آن است که محرومیت اقتصادی بر اساس جنسیت تأثیرات متفاوتی بر جای می‌گذارد.

ضرورت بازنگری در سیاست‌های حمایتی

یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که برنامه‌های پیشگیری، حمایت اجتماعی و مراقبت از سالمندان باید نیازهای اقشار کم‌برخوردار را در اولویت قرار دهند. کاهش این شکاف‌های ساختاری نیازمند سیاست‌گذاری‌های کلان و پژوهش‌های مقایسه‌ای بیشتر است تا عوامل ریشه‌ای تفاوت میان جوامع مختلف شناسایی شوند.