بزرگ‌ترین پروژه سدسازی هند و بحران محرومیت زنان بومی از غرامت قانونی

اعتراض نمادین روی هیزم‌های آتش‌سپاری

در منطقه حفاظت‌شده پانا در ایالت مادیا پرادش، گروهی از زنان قبایل با برگزاری جنبشی اعتراضی موسوم به چیتا آندولان بر روی کنده‌های چوب خاموش دراز کشیدند تا نمادی از بی‌خانمانی و آینده مبهم خود را به تصویر بکشند. این زنان متعلق به قبیله باستانی گوند هستند؛ جامعه‌ای بومی که معیشت آن‌ها به طور کامل به منابع جنگلی وابسته است.

ما شهروند این کشور هستیم و رای داده‌ایم؛ اگر دولت نمی‌تواند غرامت قانونی ما را پرداخت کند، باید حق حیات و مالکیت ما را به رسمیت بشناسد.

تناقضات حقوقی در پرداخت غرامت

بر اساس قانون حق غرامت عادلانه و شفافیت در تملک زمین (LARR) مصوب سال ۲۰۱۳، تبصره ماده ۳ تصریح می‌کند که هر فرد بالغ فارغ از جنسیت باید به عنوان یک خانوار مجزا در نظر گرفته شود. با این حال، مجریان پروژه تنها بخش اصلی ماده را مبنا قرار داده و غرامت را منحصر به سرپرستان مرد اعلام کرده‌اند.

این تفسیر موجب شده است زنانی چون همسران، دختران بالغ و حتی بیوگان به‌طور کامل از دریافت مسکن یا منابع مالی محروم شوند.

• آوارگی گسترده: زیر آب رفتن ۱۰ روستا و جابه‌جایی نزدیک به ۷ هزار خانوار.
• محرومیت زنان: برآورد محرومیت ۴۰۰ تا ۵۰۰ زن سرپرست خانوار و بیوه از لیست‌های رسمی.
• عدم کفایت خسارت: پرداخت تنها مبالغ اندک نقدی به مردان بدون ارائه زمین جایگزین برای کشاورزی.

پیامدهای اولین پروژه از ۳۰ ابرطرح آبی هند

پروژه سد دودهان اولین گام از ۳۰ طرح پیش‌بینی‌شده در برنامه ملی هند برای اتصال رودخانه‌ها به شمار می‌رود. منتقدان هشدار می‌دهند تکرار رویه اداری کنونی در سایر مناطق، موجب بازتولید فقر و تضییع گسترده حقوق زنان جوامع آسیب‌پذیر خواهد شد.

تخریب خانه‌ها در حالی تداوم دارد که تاکنون بازاسکان سازمان‌یافته‌ای برای خانواده‌های رانده‌شده شکل نگرفته و بسیاری از آنان در سکونتگاه‌های موقت و بدون امکانات بهداشتی روزگار می‌گذرانند.