گامی به‌سوی کامپیوترهای زنده؛ سنگاپور داده‌ها را با سلول مغز انسان پردازش کرد

پژوهشگران در سنگاپور با راه‌اندازی یک مرکز داده زیستی نوآورانه، پردازش اطلاعات با استفاده از سلول‌های زنده مغز انسان را کلید زدند تا مسیری نوین برای عبور از محدودیت‌های تراشه‌های سیلیکونی باز شود.

تحولی بنیادین در معماری پردازش داده

با نزدیک شدن فناوری‌های متداول به محدودیت‌های فیزیکی و مصرف فزاینده انرژی در مراکز داده سنتی، حرکت به‌سوی رایانش زیستی شتاب گرفته است. در این چارچوب، سنگاپور به یکی از کانون‌های پیشرو در آزمایش سیستم‌هایی بدل شده که به‌جای پردازنده‌های سیلیکونی، از بافت‌ها و سلول‌های عصبی زنده استفاده می‌کنند.

پروژه مشترک در مرکز علوم زیستی سنگاپور

این سامانه پیشرفته با مشارکت پژوهشگران دانشگاه ملی سنگاپور (NUS) و استارتاپ زیست‌فناوری استرالیایی «کورتیکال لبز» در محل مرکز علوم زیستی این دانشگاه مستقر شده است. طراحان این پروژه تأکید دارند که ساختار مغز انسان بازدهی انرژی فوق‌العاده بالاتری در مقایسه با قوی‌ترین رایانه‌های کنونی ارائه می‌دهد.

سازوکار زیستی و نگهداری پردازنده‌ها

از آنجا که این مرکز داده از سلول‌های زنده تشکیل شده است، نیازمند سازوکاری دقیق برای حفظ حیات و عملکرد پردازشی است:

• تغذیه دوره‌ای: تکنسین‌های آزمایشگاهی هر سه روز یک‌بار ترکیبی دقیق شامل قند، ریزمغذی‌ها و مواد تثبیت‌کننده pH را در اختیار سلول‌ها قرار می‌دهند.
• تأمین اتمسفر تنفسی: دستگاه‌های ویژه‌ای وظیفه پایش و ترکیب مستمر گازهای اکسیژن، نیتروژن و دی‌اکسید کربن را بر عهده دارند.

چشم‌انداز رایانش زیستی

توسعه موفقیت‌آمیز این نمونه اولیه می‌تواند گامی بزرگ در مسیر تولید ابررایانه‌ها و سرورهای کم‌مصرف باشد و در آینده وابستگی صنایع محاسباتی به منابع عظیم انرژی را به‌شدت کاهش دهد.