جهش هزینه تحصیل در دانشگاه به ۱۰۰ هزار دلار و چالش‌های مالی دانشجویان

هزینه تحصیل در دانشگاه برای شمار فزاینده‌ای از مراکز آموزش عالی به سالانه بیش از ۱۰۰ هزار دلار رسیده و دستیابی به مدارک علمی را برای بخش بزرگی از جامعه دشوار کرده است.

بحران استطاعت مالی و وابستگی به وام‌های دانشجویی

بررسی‌های جدید نشان می‌دهد تنها ۱۲ درصد از شهروندان توان پرداخت مخارج دوره‌های چهارساله کارشناسی را دارند. سنگینی بار مالی اکنون به اصلی‌ترین مانع ورود داوطلبان به مراکز آموزش عالی تبدیل شده است.

نزدیک به نیمی از خانواده‌ها برای پوشش شهریه‌ها ناچار به استقراض شده‌اند و اکثر آنان دریافت تسهیلات را تنها راهکار ممکن می‌دانند. درآمد و پس‌انداز خانواده‌ها معمولاً کمتر از نصف مخارج را جبران می‌کند و مابقی از محل بورسیه‌ها و بدهی‌های بانکی تأمین می‌شود.

ترکیب منابع مالی خانواده‌ها برای پوشش هزینه‌ها

• کمک‌هزینه‌ها و بورسیه: پوشش بیش از یک‌چهارم کل مخارج آموزشی
• وام و اعتبارات: جبران بخش عمده شکاف مالی با استفاده از کارت‌های اعتباری و تسهیلات
• پس‌انداز مستقیم: کفایت ذخایر مالی تنها برای ۱۶ درصد از والدین

علل ساختاری جهش هزینه تحصیل در دانشگاه

کاهش مداوم حمایت‌های مالی دولت‌های محلی طی دهه‌های اخیر، بار اصلی هزینه‌های اداری دانشگاه‌ها را به دوش دانشجویان انداخته است. در گذشته سهم شهریه در درآمدهای دانشگاهی محدود بود، اما اکنون نیمی از بودجه این مراکز از جیب دانشجویان تأمین می‌شود.

با افزایش دستمزد استادان و هزینه‌های بهسازی زیرساخت‌ها، هزینه تحصیل در دانشگاه با نرخ سالانه ۵.۵ درصد رشد می‌کند که بسیار بالاتر از نرخ تورم عمومی و افزایش دستمزدها است.

افزایش سرسام‌آور تعهدات مالی، داوطلبان را وادار کرده است تا توجیه اقتصادی و نرخ بازگشت سرمایه رشته‌های تحصیلی را پیش از انتخاب رشته ارزیابی کنند.

تداوم این روند صعودی و اعمال محدودیت‌های قانونی جدید بر سقف وام‌های فدرال، الگوی انتخاب دانشگاه را دگرگون کرده و دغدغه‌های مالی را در اولویت تصمیم‌گیری جوانان قرار داده است.