سوخت صنعت سیمان؛ موانع جایگزینی زغال‌سنگ و راهکارهای نوسازی

سوخت صنعت سیمان و تأمین پایدار انرژی این حوزه در کانون توجه کارشناسان قرار دارد؛ زیرا بهره‌گیری سراسری از سوخت‌های جایگزین مانند زغال‌سنگ با موانع جدی زیست‌محیطی و اقتصادی روبه‌رو است.

موانع کاربرد زغال‌سنگ در سوخت صنعت سیمان

اگرچه سوخت‌های فسیلی جایگزین می‌توانند تاب‌آوری تولید را در روزهای بحرانی ارتقا دهند، اما استفاده از آن‌ها برای تمام مجموعه‌های صنعتی مقدور نیست. آلایندگی بالای زیست‌محیطی در کنار مسافت زیاد کارخانه‌ها از معادن و هزینه‌های سنگین حمل‌ونقل، مانع از به‌کارگیری زغال‌سنگ به عنوان یک راهکار فراگیر شده است.

تداوم بهره‌مندی از گاز طبیعی اولویت اصلی واحدهای نزدیک به شهرها است تا از تشدید آلودگی هوا و اتلاف سرمایه جلوگیری شود.

راهکارهای نوسازی و بازیافت انرژی در کارخانه‌ها

فرسودگی تجهیزات یکی دیگر از چالش‌های اساسی تولید است. در همین راستا، طرحی برای توزیع ۵۰ درصدی سود سالانه بنگاه‌ها ظرف مدت پنج سال به منظور نوسازی ماشین‌آلات در دست بررسی مراجع دولتی قرار دارد.

• استفاده از پسماند شهری (RDF): پروژه‌ای که در غرب کشور پس از ۳ سال همچنان معطل تضمین تأمین خوراک از سوی شهرداری‌ها مانده است.
• نیروگاه‌های بازیافت حرارت تلف‌شده: سامانه‌هایی که توانایی بازیابی تا ۳۰ درصد انرژی مصرفی را دارند اما تاکنون هیچ واحدی در کشور به آن مجهز نشده است.

ضرورت همگامی با استانداردهای بین‌المللی تولید

درحالی‌که تولیدکنندگان بزرگ جهان و حتی کشورهای همسایه نظیر عراق از سیستم‌های بازیافت حرارتی برای بهره‌وری بیشتر استفاده می‌کنند، صنایع داخلی نیازمند حمایت ساختاری جهت نصب چنین سامانه‌هایی هستند.

توسعه پایدار و تأمین سوخت صنعت سیمان نیازمند تنوع‌بخشی به سبد انرژی، نوسازی ناوگان فرسوده و سرمایه‌گذاری هدفمند در فناوری‌های بازیافت حرارتی است.