راز باکتری‌های مفید پنیر در تقویت سلامت روده و کاهش التهاب

یافته‌های علمی جدید نشان می‌دهد باکتری‌های مفید پنیر که سبب ایجاد طعم و بافت متمایز در این محصول لبنی می‌شوند، نقش بسیار موثری در تقویت میکروبیوتای دستگاه گوارش و سلامت عمومی بدن ایفا می‌کنند.

کشف خواص پروبیوتیکی در باکتری‌های مفید پنیر

محققان با رهگیری تغییرات بیوشیمیایی و میکروبی در طول دوره رسیدن چند نمونه پنیر سنتی دریافتند که میکروارگانیسم‌های فعال در این فرآیند، تنها مسئول ایجاد عطر و مزه نیستند. این میکروب‌ها پتانسیل پروبیوتیکی بالایی دارند و با ورود به دستگاه گوارش می‌توانند تعادل باکتریایی روده را بهبود ببخشند.

«ماتریکس متراکم پروتئین‌ها و چربی‌های موجود در پنیر همانند یک سپر محافظ عمل کرده و باکتری‌های پروبیوتیک را تا رسیدن به روده زنده نگه می‌دارد.»

نقش گونه‌های شاخص میکروبی در بهبود متابولیسم

بررسی ترکیبات میکروبی نشان داد که گونه‌های مختلفی از باکتری‌ها در مراحل مختلف فرآوری پنیر فعالیت دارند که هر کدام خواص منحصر‌به‌فردی ارائه می‌دهند:

• لاکتوکوکوس لاکتیس: در تمامی مراحل رسیدن پنیر پایدار بوده و به بهبود هضم کمک می‌کند.
• استرپتوکوکوس ترموفیلوس: از آغازگرهای اصلی تخمیر با اثرات حفاظتی بر مخاط گوارشی است.
• پروپیونی‌باکتریوم فرودنریچی: با تولید اسید پروپیونیک در پنیرهای کهنه، سبب کاهش التهاب، تنظیم اشتها و مهار ساخت کلسترول می‌شود.

مزایای فرآیند کهنه‌سازی و حذف طبیعی لاکتوز

طبق نتایج این بررسی، کهنه‌شدن پنیرهای سفت تنوع گونه‌های میکروبی سودمند را تا چهار برابر افزایش می‌دهد. علاوه بر این، باکتری‌های اسید لاکتیک در جریان فرآیند تخمیر، قند لاکتوز را تقریباً به صفر می‌رسانند؛ این امر مصرف پنیرهای رسیده‌تر را برای افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز کاملاً مناسب می‌سازد.

در نهایت، پژوهشگران تاکید دارند که مصرف متعادل پنیرهای فرآوری‌شده سنتی و کهنه می‌تواند علاوه بر لذت چشایی، به عنوان منبعی طبیعی برای تقویت ایمنی و سلامت دستگاه گوارش عمل کند.