هزینه‌های بیکاری؛ نیمی از کارجویان مخارج درمان و آموزش را کاهش دادند

هزینه‌های بیکاری علاوه بر قطع جریان درآمد، آسیب‌های عمیقی به سبد هزینه‌های حیاتی خانوارها و برنامه‌های کلیدی زندگی افراد وارد کرده است.

پیامدهای سنگین هزینه‌های بیکاری بر آموزش و سلامت

بررسی وضعیت مالی افراد فاقد شغل نشان می‌دهد که مدیریت معیشت در دوران بی‌پولی، افراد را ناچار به صرف‌نظر کردن از نیازهای پایه‌ای می‌کند. بیش از ۵۴ درصد از کارجویان ناچار شده‌اند مصارف مربوط به ارتقای مهارت و آموزش را به حداقل برسانند.

همچنین ۵۲ درصد این افراد برای جبران کسری بودجه، از مصارف مرتبط با حفظ سلامت و اقدامات درمانی خود چشم‌پوشی کرده‌اند. این موضوع می‌تواند سلامت جسمی و آینده حرفه‌ای متقاضیان را با مخاطرات جدی روبه‌رو سازد.

اولویت‌بندی حذف مخارج رفاهی و تغییر تصمیمات حیاتی

در جریان مواجهه با تنگناهای مالی، برخی بخش‌ها بیشترین سهم کاهش بودجه را به خود اختصاص داده‌اند:

• پوشاک و سرگرمی: افت ۸۴ درصدی مصارف روزمره
• کافه و رستوران: کاهش ۸۲ درصدی مراجعات
• سفر و گردشگری: تقلیل ۷۷ درصدی برنامه‌های مسافرتی

علاوه بر این، ۴۱ درصد از افراد زیر ۳۵ سال به دلیل نبود منبع درآمد پایدار، تصمیم‌های سرنوشت‌سازی مانند ازدواج، ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر یا خرید مسکن را به زمان نامعلومی موکول کرده‌اند.

آسیب‌های روانی و تنش در روابط فردی

فشارهای ناشی از فقدان موقعیت شغلی، سلامت روان جویندگان کار را نیز به‌شدت تحت تأثیر قرار داده است. نزدیک به ۷۷ درصد این افراد کاهش چشمگیر خودباوری را گزارش کرده‌اند و ۷۳ درصد دچار افت کیفیت خواب شده‌اند.

همچنین بروز اضطراب مستمر در میان ۶۳ درصد از کارجویان و تیرگی مناسبات خانوادگی در بیش از نیمی از آن‌ها، نشان‌دهنده ابعاد گسترده این بحران است. در مجموع، فشار معیشتی ناشی از نبود شغل پیوند مستقیمی با کاهش کیفیت زندگی و افت شاخص‌های سلامت روانی جامعه دارد.