ماجرای جنجالی آسفالت رودخانه الیگودرز؛ تبدیل بستر فصلی به فضای شهری

انتشار تصاویری از آسفالت رودخانه الیگودرز بازتاب گسترده‌ای یافته و با واکنش‌های متعددی در فضای عمومی و کارشناسی روبه‌رو شده است.

جزئیات پروژه ساماندهی و آسفالت رودخانه الیگودرز

طرح تبدیل بخشی از حریم رودخانه درون‌شهری به فضای عمومی، برنامه‌ای مقطعی نیست و سابقه اجرای آن به سال ۱۳۸۵ برمی‌گردد. در مراحل قبلی حدود ۱۰ هکتار فضای کاربری ایجاد شده بود و در گام جدید نیز ۱۵ هزار مترمربع (معادل ۱.۵ هکتار) دیگر به مساحت ساماندهی‌شده افزوده شده است.

نقش سد حوضیان و نحوه هدایت سیلاب‌ها

از زمان آبگیری سد حوضیان در سال ۱۳۹۵، رواناب‌های بالادست کنترل شده و جریان مداوم آب به داخل این محدوده قطع شده است. برای مهار بارندگی‌های فصلی، دو کانال جانبی در طرفین بستر احداث شده تا آب‌های سطحی را بدون ورود به کف آسفالت هدایت کنند.

عملیات عمرانی مسیر عبور سیلاب را مسدود نکرده و بستر در اغلب ایام سال خشک است؛ ازاین‌رو از این محوطه برای همایش‌ها، فعالیت‌های ورزشی همگانی و دوچرخه‌سواری بهره‌برداری می‌شود.

چالش‌های زیست‌محیطی ناشی از پوشش آسفالتی

کارشناسان محیط‌زیست نسبت به تبعات اکولوژیکی آسفالت رودخانه الیگودرز هشدار داده‌اند. مهم‌ترین دغدغه‌های مطرح‌شده عبارت‌اند از:

• کاهش نفوذپذیری آب: ممانعت از تغذیه سفره‌های آب زیرزمینی در هنگام بارندگی‌های شدید.
• دگرگونی بوم‌سازگان: از بین رفتن بافت طبیعی و حیات جانوری وابسته به حریم رودخانه.
• تغییر رفتار هیدرولیکی: افزایش سرعت رواناب‌های شهری در مواجهه با سطوح غیرقابل نفوذ.

در نهایت، ساماندهی حریم‌های خشک شهری گرچه فضای مناسبی برای فعالیت‌های اجتماعی ساکنان فراهم می‌آورد، اما نیازمند ارزیابی‌های دقیق زیست‌محیطی برای جلوگیری از خطرات احتمالی در زمان وقوع سیلاب‌های پیش‌بینی‌نشده است.