کشف ارتباط معنادار میان باکتری‌های روده و دهان با ویژگی‌های شخصیتی سایکوپاتی

پژوهش‌های نوین زیست‌پزشکی از پیوند جالب‌توجه میان میکروب‌های بدن و سایکوپاتی پرده برداشته‌اند؛ یافته‌ای که نشان می‌دهد آرایش باکتری‌های دستگاه گوارش و دهان ممکن است با برخی ویژگی‌های روان‌آزاری همبستگی داشته باشد.

شناسایی پیوند میکروب‌های بدن و سایکوپاتی در آزمایش‌های بالینی

دانشمندان با بررسی ۲۰۰ فرد بزرگسال و سالم، ترکیب باکتریایی بزاق، خون و دستگاه گوارش آنان را مورد واکاوی قرار دادند. نتایج حاصل از ارزیابی‌های روان‌شناختی نشان داد که فراوانی برخی گونه‌های باکتریایی با نمرات بالاتر در مقیاس خودگزارشی روان‌آزاری هم‌خوانی دارد.

بر پایه این ارزیابی‌ها، حضور بیشتر سه دسته باکتری شامل آلیسونلا، پرووتلا و کلواسیباسیلوس اورینسیس با تشدید نشانه‌هایی چون خودمحوری و رفتارهای تکانشی همراه بوده است.

سازوکارهای احتمالی تأثیر باکتری‌ها بر خلق‌وخو و رفتار

دانشمندان مسیرهای زیستی متعددی را برای تبیین ارتباط میان میکروب‌های بدن و سایکوپاتی بررسی کرده‌اند که مهم‌ترین فرضیه‌ها به شرح زیر است:

• پاسخ‌های التهابی: باکتری آلیسونلا پیش از این با فرایندهای التهابی مرتبط شناخته شده که می‌تواند به نوسانات خلقی دامن بزند.
• پردازش هیجان‌ها: باکتری پرووتلا احتمالاً در پردازش احساسات و پاره‌ای از اختلالات عصبی نقش‌آفرینی می‌کند.
• تعدیل ناقل‌های عصبی: گونه کلواسیباسیلوس اورینسیس ممکن است در سنتز گاما-آمینوبوتیریک اسید یا گابا دخالت داشته باشد؛ ماده‌ای که مهار تکانه‌ها در مغز را مدیریت می‌کند.

تفاوت معنادار باکتری‌های دهانی با نمونه‌های گوارشی

در حالی که تجمع باکتری‌های گوارشی یادشده با شدت بیشتر نشانه‌های ضداجتماعی همراه بود، وضعیت در دهان روندی وارونه را نشان داد. میزان فراوانی باکتری ترپونما وینسنتی در محیط دهان با نمرات پایین‌تر در شاخص‌های روان‌آزاری همبستگی داشت.

یافته‌های کنونی صرفاً بیانگر یک همبستگی آماری هستند و به هیچ عنوان نشان‌دهنده رابطه علت و معلولی مستقیم میان باکتری‌ها و اختلالات شخصیتی نیستند.

در مجموع، شناخت رابطه پیچیده میان میکروب‌های بدن و سایکوپاتی افق‌های تازه‌ای را در درک ریشه‌های زیستی رفتارهای انسانی می‌گشاید؛ هرچند اثبات قطعیت این پیوند و بهره‌گیری تشخیصی از آن، نیازمند انجام پژوهش‌های بالینی گسترده‌تر در آینده خواهد بود.