افزایش چشمگیر ریسک ابتلا به سرطان در خدمه پرواز به دلیل تابش‌های کیهانی

یافته‌های یک پژوهش گسترده نشان می‌دهد که ریسک ابتلا به سرطان در خدمه پرواز، به‌ویژه خلبانان و مهمانداران، به دلیل قرارگیری طولانی‌مدت در معرض تابش‌های کیهانی در ارتفاعات بالا، به مراتب فراتر از سایر مشاغل پرخطر است.

پرتوهای کیهانی و افزایش تهدید سلامت در آسمان

جو کره زمین به عنوان سپری طبیعی در برابر پرتوهای پرانرژی کیهانی عمل می‌کند، اما با افزایش ارتفاع هواپیما، ضخامت این لایه محافظتی کمتر می‌شود. به همین علت، کادر پروازی در طول مسیرهای هوایی—به‌ویژه خطوط نزدیک به قطب‌های زمین—دوز بالاتری از امواج رادیواکتیو طبیعی را دریافت می‌کنند.

بر پایه آمارهای موجود، میزان پرتوگیری سالانه کادر پرواز رقمی میان ۳ تا ۶ میلی‌سیورت برآورد می‌شود. این رقم در مقایسه با تابش دریافتی مسافری که در طول سال ۱۰ پرواز رفت و برگشت طولانی انجام می‌دهد و تنها حدود ۰٫۴ میلی‌سیورت جذب می‌کند، تفاوت چشمگیری دارد.

مقایسه آمار مرگ‌ومیر خدمه پرواز با سایر حرفه‌ها

در این بررسی علمی، داده‌های مربوط به ۱۲٫۷ میلیون متوفی در بیش از ۵۰۰ شغل ارزیابی شد. نتایج به دست آمده مشخص کرد که نرخ فوت ناشی از بیماری‌های سرطانی مرتبط با تشعشع شامل لوسمی، ملانوما، تیروئید، پستان و پروستات در میان پرسنل هوانوردی در بالاترین سطح قرار دارد.

نکته قابل توجه این است که شیوع سایر انواع تومورها که ارتباطی با امواج و پرتو ندارند، در کادر پرواز مشابه دیگر گروه‌های جامعه بوده است. این موضوع به روشنی اثبات می‌کند که تابش‌های موجود در ارتفاع عامل اصلی این آسیب سلامت به شمار می‌روند.

ضرورت پایش سلامت شغلی کادر هوانوردی

این دستاوردها نشان می‌دهند که ریسک ابتلا به سرطان در خدمه پرواز نیازمند تدوین پروتکل‌های دقیق‌تر حفاظتی و معاینات دوره‌ای منظم‌تر است تا عوارض ناشی از پرتوگیری شغلی در صنعت هوانوردی کاهش یابد.