گسترش تنش‌های ایران و آمریکا؛ احتمال پاسخ موشکی به اهداف نظامی در اروپا

تنش‌های ایران و آمریکا وارد مرحله حساسی شده است و گزارش‌ها از ارزیابی گزینه‌های تلافی‌جویانه تهران در خارج از مرزهای خاورمیانه در صورت تشدید اقدامات واشنگتن حکایت دارد.

سناریوهای پاسخ به پایگاه‌های نظامی در حوزه اروپا

بر اساس ارزیابی‌های راهبردی جدید، در صورتی که ایالات متحده حملات گسترده‌ای علیه زیرساخت‌های حیاتی کشور ترتیب دهد، مراکز پشتیبانی ارتش آمریکا در شرق و جنوب قاره سبز می‌توانند هدف حملات بازدارنده قرار گیرند. منابع مطلع اعلام کرده‌اند مناطقی در جنوب شرقی اروپا که امکانات پشتیبانی و سوخت‌رسانی به جنگنده‌های آمریکایی اختصاص داده‌اند، از کانون‌های احتمالی این پاسخ‌ها محسوب می‌شوند.

پایگاه هوایی بزمر در خاک بلغارستان به دلیل همکاری‌های لجستیکی اخیر با واشنگتن و همچنین برخی مراکز نظامی در قبرس، در زمره مراکزی قرار دارند که مورد تحلیل و پایش قرار گرفته‌اند.

مقام‌های نظامی پیش‌تر تصریح کرده‌اند هر پایگاهی که مبدأ یا پشتیبان تهاجم علیه خاک کشور واقع شود، هدف مشروع دفاعی تلقی خواهد شد.

تهدید کابل‌های ارتباطی و توانمندی موشکی

علاوه بر اهداف سرزمینی در اروپا، احتمال وارد آوردن آسیب به مسیرهای ارتباطی و خطوط فیبر نوری در بستر تنگه هرمز نیز به عنوان یکی از اهرم‌های تقابل بررسی شده است. کارشناسان دفاعی بر این باورند که زرادخانه موشکی موجود قابلیت پوشش بخش‌هایی از جنوب شرق اروپا را داراست، هرچند دقت اصابت در فواصل حداکثری دستخوش تغییرات فنی می‌شود.

• پایگاه‌های بالکان: مراکزی نظیر مقرهای هوایی در بلغارستان تحت رصد عملیاتی هستند.
• تأسیسات جزیره‌ای: پایگاه‌های مستقر در قبرس به عنوان نقاط بالقوه آسیب‌پذیر شناخته می‌شوند.
• شریان‌های ارتباطی دریایی: زیرساخت‌های اطلاعاتی در آبراه‌های جنوبی در معرض پاسخ متقابل قرار دارند.

انسداد مسیرهای دیپلماتیک و افزایش ریسک برخورد

تفاهم‌های موقتی که در خردادماه سال جاری به منظور مهار بحران تدوین شده بود، در پی نقض مکرر تعهدات و آغاز دوباره درگیری‌ها کارایی خود را از دست داده است. از سوی دیگر، کاخ سفید نیز هرگونه تمایل یا برنامه‌ریزی برای ازسرگیری مذاکرات مستقیم پیرامون گشایش آبراه‌ها را رد کرده است.

در غیاب هرگونه چشم‌انداز دیپلماتیک روشن برای مدیریت بحران، تشدید تنش‌های ایران و آمریکا می‌تواند رویارویی نظامی را به فراتر از جغرافیای سنتی خاورمیانه بکشاند.