سیاست هسته‌ای ترامپ؛ تضاد بنیادین در برخورد با پرونده‌های پیونگ‌یانگ و تهران

سیاست هسته‌ای ترامپ در مواجهه همزمان با پرونده‌های تهران و پیونگ‌یانگ وارد مرحله‌ای متناقض و حساس شده است. در حالی که واشنگتن فشار حداکثری و گزینه تقابل نظامی را در قبال ایران دنبال می‌کند، تمایل دوباره‌ای برای مذاکره دیپلماتیک و ایجاد روابط دوستانه با رهبر کره شمالی از خود نشان می‌دهد؛ رویکردی دوگانه که پرسش‌های اساسی در محافل بین‌المللی ایجاد کرده است.

پارادوکس دیپلماتیک؛ مصالحه با قدرت اتمی و فشار بر ایران

کارشناسان روابط بین‌الملل معتقدند رفتار واشنگتن پیامی متناقض به جامعه جهانی مخابره می‌کند. ایالات متحده با کشوری که هنوز به بازدارندگی نهایی اتمی دست نیافته وارد درگیری می‌شود، اما در برابر کشوری که زرادخانه‌ای با حدود ۶۰ کلاهک هسته‌ای و موشک‌های قاره‌پیما در اختیار دارد، لحنی مسالمت‌آمیز برمی‌گزیند.

«رویکرد کاخ سفید نشان‌دهنده یک استاندارد دوگانه است؛ تلاش برای مهار نظامی برنامه‌ای که هنوز تثبیت نشده در برابر انعطاف کامل مقابل قدرت تثبیت‌شده هسته‌ای پیونگ‌یانگ.»

این تضاد بنیادین در سیاست هسته‌ای ترامپ نه‌تنها به حل بحران‌ها کمکی نکرده، بلکه انگیزه سایر بازیگران منطقه‌ای را برای دستیابی به توان بازدارندگی تقویت می‌کند.

تنش با متحدان آسیایی و کاهش مانورهای نظامی

رئیس‌جمهور ایالات متحده اخیراً به پنتاگون دستور داده است تا دامنه حضور نیروهای آمریکایی در رزمایش مشترک با کره جنوبی را محدود سازد. این اقدام علاوه بر ایجاد تنش در روابط سئول و واشنگتن، با انتقاد شدید قانون‌گذاران در کنگره روبه‌رو شده است که آن را تضعیف ائتلاف‌های راهبردی می‌دانند.

• اعتراض واشنگتن به عدم مشارکت کامل کره جنوبی در ائتلاف‌های نظامی
• انتقاد از کندی روند سرمایه‌گذاری‌های چندصدمیلیارد دلاری شرکت‌های کره‌ای در صنایع آمریکا
• بهره‌برداری ابزاری از پیمان‌های امنیتی برای اعمال فشار اقتصادی بر هم‌پیمانان

پیامدهای راهبردی برای موازنه قدرت جهانی

تجربه ادوار گذشته نشان می‌دهد که گفتگوهای فردی بدون برنامه خلع سلاح، تنها فرصت لازم را برای ارتقای توانمندی‌های موشکی و اتمی در اختیار پیونگ‌یانگ قرار داده است. از سوی دیگر، توسل به زور در خاورمیانه نمی‌تواند دانش فنی و انگیزه سیاسی دستیابی به امنیت پایدار را از میان ببرد.

در نهایت، ناکامی در ایجاد راهبرد یکپارچه در قبال خلع سلاح اتمی، موقعیت بین‌المللی آمریکا را آسیب‌پذیرتر کرده است. تداوم سیاست هسته‌ای ترامپ با این ساختار نامتوازن، خطر اشاعه تسلیحات در مناطق حساس را به همراه خواهد داشت و بازدارندگی پایدار را با چالش‌های اساسی مواجه می‌کند.