تاکسی خودران محور جنگ لابی‌گری ویمو و اوبر با بودجه‌های میلیون دلاری

تاکسی خودران به کانون نبردی تمام‌عیار میان غول‌های فناوری تبدیل شده است؛ جایی که شرکت ویمو، وابسته به هلدینگ آلفابت، با دو برابر کردن هزینه‌های لابی‌گری خود در پی متقاعد کردن قانون‌گذاران ایالات متحده برای هموارسازی مسیر سرویس‌های تجاری تمام‌خودران است.

جهش بی‌سابقه بودجه لابی‌گری برای گسترش تاکسی خودران

اسناد رسمی حاکی از آن است که ویمو در بازه زمانی آوریل تا ژوئن بیش از یک میلیون دلار صرف رایزنی و نفوذ در تصمیمات دولت فدرال کرده است. این رقم نسبت به مدت مشابه سال گذشته بیش از دو برابر شده و مجموع مخارج شش‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ این شرکت را با رشدی ۹۳ درصدی به بیش از دو میلیون دلار رسانده است.

این سرمایه‌گذاری هنگفت، مخارج ویمو را به سطح هزینه‌های شرکت اوبر نزدیک کرده و آن را بسیار بالاتر از رقبای دیگری همچون تسلا و زوکس متعلق به آمازون قرار داده است. تمرکز اصلی این تلاش‌ها، ایجاد یک چارچوب یکپارچه فدرال برای تسهیل تردد خودروهای بدون راننده در سراسر کشور است.

دیدگاه‌های متضاد ویمو و اوبر در آینده تاکسی خودران

ریشه این رقابت فزاینده در اختلاف دیدگاه بنیادین دو شرکت درباره آینده حمل‌ونقل شهری نهفته است. در حالی که ویمو خواهان حرکت سریع و مستقیم به سوی ناوگان‌های کاملاً بدون راننده است، اوبر از پیاده‌سازی گام‌به‌گام و مدل شبکه‌های ترکیبی دفاع می‌کند.

• رویکرد ویمو: توسعه مستقیم و سراسری خدمات کاملاً خودران بدون نیاز به راننده انسانی
• رویکرد اوبر: استفاده هم‌زمان از ناوگان خودران در کنار رانندگان سنتی برای مدیریت دوره گذار
• طرح آزمایشی نیوجرسی: پیشنهاد اوبر مبنی بر حفظ سهم دست‌کم ۸۵ درصدی رانندگان انسانی

اختلافات قانون‌گذاری میان دو مجموعه سبب شده تا همکاری‌های پیشین آن‌ها در شهرهایی نظیر آستین و آتلانتا نیز در آستانه لغو کامل قرار گیرد.

موانع ایالتی و طرح‌های حمایتی از رانندگان

توسعه خدمات تاکسی خودران در بازارهای بزرگی همچون نیویورک و شیکاگو با مقاومت شدید سیاست‌مداران و اتحادیه‌های کارگری روبه‌رو شده است؛ گروه‌هایی که نگران از دست رفتن فرصت‌های شغلی رانندگان هستند. ویمو برای تسهیل پذیرش فناوری خود در نیویورک، پیشنهاد راه‌اندازی صندوقی ۲۰ میلیون دلاری را مطرح کرده تا از رانندگانی که معیشت آن‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرد حمایت شود.

اوبر نیز که پس از تعطیلی پروژه اختصاصی خود در سال ۲۰۲۰، طی یک سال گذشته بیش از ۱۰ میلیارد دلار در قالب سهام و توافق‌نامه‌های ناوگانی سرمایه‌گذاری کرده، منتقدان را متهم به برداشت نادرست کرده و مدل ترکیبی را بهترین راهکار برای سازگاری جامعه با فناوری‌های نوین می‌داند.

رقابت بر سر قانون‌گذاری حوزه تاکسی خودران نشان می‌دهد که مسیر تجاری‌سازی کامل این فناوری نه‌فقط به پیشرفت فنی، بلکه به نتیجه چانه‌زنی‌های سیاسی و جلب رضایت قانون‌گذاران گره خورده است.