درمان نارسایی قلبی با سلول‌های بنیادی؛ موفقیت ۹۰ درصدی پژوهشگران در بازسازی بافت قلب

درمان نارسایی قلبی با سلول‌های بنیادی امیدهای تازه‌ای را برای نجات جان مبتلایان به اختلالات شدید قلبی ایجاد کرده است. در جریان یک ارزیابی بالینی پیشگامانه، پژوهشگران موفق شدند با بازسازی بافت آسیب‌دیده، وضعیت جسمانی ۹۰ درصد از بیماران هدف را در یک بازه زمانی ۱۲ ماهه به شکل چشمگیری ارتقا دهند.

دستاورد درخشان در بازسازی بافت آسیب‌دیده قلب

عارضه نارسایی قلبی به شکل معمول با نشانه‌های فرساینده‌ای نظیر تنگی نفس شدید، خستگی مفرط، تورم اندام‌های تحتانی و سرفه‌های مکرر همراه است. در شرایط فعلی، پیوند قلب مؤثرترین مسیر درمانی به شمار می‌رود، اما کمبود شدید اهداکنندگان همواره مانعی بزرگ پیش روی پزشکان بوده است.

در این پروتکل نوین، پژوهشگران بیمارستان درام تاور نانجینگ سلول‌های اختصاصی بدن بیماران را به سلول‌های بنیادی پرتوان القایی (iPSC) تبدیل کردند. این سلول‌ها پس از تمایز به بافت عضله قلب، به بخش‌های صدمه‌دیده ارگان تزریق شدند تا فرایند ترمیم طبیعی را فعال سازند.

مقایسه نتایج سلول‌درمانی با روش‌های متداول جراحی

برای ارزیابی دقیق، وضعیت ۱۰ بیمار دریافت‌کننده سلول بنیادی در برابر ۱۰ بیمار تحت عمل جراحی بای‌پس عروق کرونر قرار گرفت. نتایج به‌دست‌آمده برتری معنادار این شیوه زیستی را اثبات کرد:

• بهبود علائم بالینی: ۹ نفر از ۱۰ داوطلب گروه سلول‌درمانی توانستند با کاهش فشار قفسه سینه، فعالیت‌های معمول روزمره را از سر بگیرند.
• عملکرد حرکتی: توان پیمایش در آزمون پیاده‌روی ۶ دقیقه‌ای در میان دریافت‌کنندگان سلول دو برابر گروه جراحی گزارش شد.
• نرخ موفقیت: در گروه کنترل تنها ۶۰ درصد بهبود حاصل شد و یک بیمار نیز پس از ۸ ماه جان خود را از دست داد.
• شاخص پمپاژ: میانگین خون خروجی در هر انقباض قلبی در گروه آزمایش رشد پیوسته‌ای ثبت کرد.

ایمنی فرایند درمان نارسایی قلبی

گزارش‌های پزشکی نشان می‌دهد هیچ‌یک از دریافت‌کنندگان سلول با پیامدهای وخیم یا تهدیدکننده حیات روبرو نشدند. بروز آریتمی تاکی‌کاردی گذرا در دو بیمار نیز پس از گذشت ۲ تا ۳ هفته به نقطه اوج رسید و متعاقباً به‌طور کامل مهار شد.

یافته‌های این کارآزمایی نشان می‌دهد که بهره‌گیری هدفمند از بافت‌های بازسازی‌شده، راهکاری کارآمد برای مهار آسیب‌های پیشرفته قلبی است؛ هرچند دانشمندان تداوم مطالعات تکمیلی را برای تجاری‌سازی ایمن این فناوری ضروری می‌دانند.