پرواز ۱۴ استارشیپ؛ تعویق مهار مرحله فوقانی و برنامه‌ریزی برای ورود به مدار

برنامه‌ریزی‌های جدید برای پرواز ۱۴ استارشیپ نشان می‌دهد که مهار مرحله فوقانی این فضاپیما توسط بازوهای برج پرتاب، در پرواز آزمایشی پیش‌رو اجرا نخواهد شد. عملیات مهار فضاپیما با چالش‌های فنی و نیازمندی‌های نظارتی پیچیده‌ای روبه‌رو است که اجرای آن را چند ماه به تعویق می‌اندازد.

تغییر در زمان‌بندی مهار مرحله فوقانی استارشیپ

سامانه غول‌پیکر استارشیپ متشکل از بوستر قدرتمند «سوپر هوی» و بخش فوقانی به نام «شیپ» است. هدف نهایی مهندسان، فرود مستقیم هر دو بخش روی سکو و گرفتن آن‌ها با بازوهای مکانیکی موسوم به چاپستیک است تا چرخه استفاده مجدد از موشک با بیشترین سرعت ممکن دنبال شود.

با وجود موفقیت‌های گذشته در مهار بخش پیشران، مرحله دوم فضاپیما به دلیل سرعت بسیار بالاتر و ارتفاع بیشتر هنگام بازگشت به جو زمین، با موانع فنی سنگین‌تری روبه‌رو است. آزمایش این فناوری پیچیده نیازمند بررسی داده‌های تکمیلی و دریافت مجوزهای رسمی از اداره هوانوردی فدرال است.

دستاوردهای پروازهای پیشین و برنامه‌های آینده

توسعه پرتابه غول‌پیکر با سرعت در حال انجام است و سوابق عملیاتی آن ارقام درخشانی را ثبت کرده است:

• مهار موفق بوستر: ثبت ۳ عملیات موفقیت‌آمیز بازیابی سوپر هوی طی ۱۳ پرواز آزمایشی زیرمداری.
• استفاده دوباره از پیشران: استفاده مجدد از بوستر پرواز ۷ در مأموریت ۹ و بوستر پرواز ۸ در مأموریت ۱۱.
• فرود آبی پایدار: بقای سازه فضاپیمای پرواز ۱۳ پس از فرود در اقیانوس هند و انتقال آن به جزیره کریسمس برای تحلیل‌های مهندسی.

مدارگردی در پرواز ۱۴ استارشیپ

با وجود به تعویق افتادن بازیابی برجی فضاپیما، پرواز ۱۴ استارشیپ همچنان مأموریتی تاریخ‌ساز خواهد بود. فضاپیما در این پرتاب برای نخستین بار تلاش می‌کند وارد مدار کامل زمین شود؛ گامی کلیدی که راه را برای پرواز مجدد سامانه‌های بازیابی‌شده در ماه‌های آتی هموار می‌سازد.

دستیابی کامل به چرخه بازیابی و مهار هر دو بخش موشک، نقطه عطفی اساسی در کاهش هزینه‌های پرتاب‌های فضایی و تحقق سفرهای سرنشین‌دار فرامداری به شمار می‌رود.