سیاست ترابری فضایی آمریکا؛ برنامه احداث پایگاه‌های پرتاب جدید

بر اساس راهبرد جدید کاخ سفید، سیاست ترابری فضایی ایالات متحده دستخوش دگرگونی بنیادین شده و احداث پایگاه‌های پرتاب تازه برای پاسخگویی به جهش چشمگیر مأموریت‌های مداری در دستور کار قرار گرفته است.

گسترش زیرساخت‌ها و پایگاه‌های پرتاب فضایی

فرمان اجرایی جدید با هدف نوسازی سامانه‌ها، جایگزین دستورالعمل سال ۲۰۱۳ شده است. این سند نهادهای دفاعی و هوافضایی را موظف می‌سازد تا ظرفیت پرتاب و فرود موشک‌ها را به بیش از ۱۰۰۰ عملیات در سال تا پایان سال ۲۰۳۰ افزایش دهند.

نیاز روزافزون بخش خصوصی و ساختار نظامی به خدمات ناوبری، داده‌پردازی مداری و نظارت تصویری، دلیل اصلی این تقاضای فزاینده به شمار می‌رود. سال گذشته ۱۷۶ تلاش برای پرتاب مداری در خاک آمریکا به ثبت رسید که جهشی ده برابری نسبت به دهه گذشته نشان می‌دهد.

پایان محدودیت جغرافیایی پرتاب‌کننده‌های سنگین

در حال حاضر تنها تأسیسات مستقر در فلوریدا و کالیفرنیا زیرساخت لازم برای پرتاب موشک‌های فوق‌سنگین را در اختیار دارند. بر مبنای سیاست ترابری فضایی، وزارت کشور مأمور شناسایی اراضی فدرال جدید و حتی استفاده از سکوهای نفتی قدیمی برای پایگاه‌های پرتاب دریایی شده است.

نیروی فضایی پیش‌بینی می‌کند تا افق ۲۰۳۶ سالانه بالغ بر ۷۰۰ پرتاب تنها از دو پایگاه اصلی انجام گیرد، که این امر لزوم تنوع‌بخشی جغرافیایی را آشکار می‌کند.

شفاف‌سازی و مأموریت‌های ضربتی

رویکرد تازه شامل تمهیداتی نوآورانه جهت ارتقای انعطاف‌پذیری سامانه‌های هوافضاست:

• انتشار منظم جدول زمان‌بندی: بهبود مدیریت ترافیک فضایی و ایجاد دسترسی عادلانه برای بخش تجاری.
• پرتاب‌های واکنش‌سریع: فراهم‌سازی شرایط استقرار محموله‌های اضطراری در مدار در کمتر از ۴۸ ساعت از مکان‌های سیار.
• تسهیل مأموریت‌های بین‌سیاره‌ای: گسترش هم‌پیمانی با شرکت‌های خصوصی جهت انتقال تجهیزات به ماه و مقاصد انسانی به مریخ.

سند تازه سیاست ترابری فضایی زیربنای لجستیکی لازم را برای تثبیت برتری مداری و تسهیل فعالیت‌های تجاری و اکتشافی در دهه‌های پیش رو مهیا می‌کند.