کهکشان IC 1101 با پهنای ۱.۷ میلیون سال نوری رکورد اندازه در جهان را شکست

یافته‌های جدید اخترفیزیکدانان ابعاد واقعی کهکشان IC 1101 را مشخص کرد؛ هیولایی کیهانی با پهنای ۱.۷ میلیون سال نوری که عنوان بزرگترین ساختار کهکشانی شناخته‌شده را به خود اختصاص داده است.

محاسبه دقیق مرزهای کهکشان IC 1101

پژوهشگران مؤسسه اخترفیزیک جزایر قناری با تحلیل تصاویر تلسکوپ ۲.۵ متری آیزاک نیوتن، لبه بیرونی توده ستاره‌ای کهکشان IC 1101 را در فاصله تقریبی ۲۶۰ کیلوپارسکی از کانون آن شناسایی کردند. این ارزیابی نشان می‌دهد قطر هسته ستاره‌ای این کهکشان به ۵۲۰ کیلوپارسک یا ۱.۷ میلیون سال نوری می‌رسد.

برای درک مقیاس خیره‌کننده این پدیده، کافی است بدانیم که قطر کهکشان راه شیری تقریباً بیست برابر کوچکتر از این غول فضایی است. چنانچه این سیستم ستاره‌ای عظیم در فضای میان راه شیری و کهکشان آندرومدا جای می‌گرفت، پهنای آن سراسر فاصله بین این دو همسایه را می‌پوشاند.

فرایند مهار پرتوهای مزاحم و کشف حومه در حال رشد

یکی از چالش‌های اصلی در ترسیم ابعاد کهکشان‌های پهناور، تفکیک نور ستارگان پس‌زمینه و تشعشعات درخشان مرکزی است. محققان پس از حذف اثرات پخش نور در جو و ادوات اپتیکی، ساختارهای بسیار کم‌نور نواری و نامتقارنی را در پیرامون کهکشان شناسایی کردند.

• شواهد ادغام کیهانی: وجود رشته‌های گازی متلاطم ناشی از بلعیده شدن کهکشان‌های کوچکتر در گذر زمان.
• پرتوهای ایکس پرانرژی: انطباق بی‌نظمی‌های خارجی با گازهای داغ گسیل‌کننده امواج ایکس در خوشه کهکشانی Abell 2029.
• رشد پیوسته: گردآوری مداوم ماده و بقایای ستاره‌ای در کرانه‌های نامرئی و گسترده کهکشان.

چشم‌اندازی به آینده فرگشت کیهان

به گفته تیم پژوهشی، مطالعه ساختار کهکشان IC 1101 مسیر تکاملی کائنات را آشکار می‌سازد و نمونه‌ای پیش‌رس از سرنوشت ادغام‌های بزرگ کهکشانی در میلیاردها سال آینده است.

این دستاورد علمی نشان می‌دهد که محدودیت‌های رصدی پیشین مانع درک گستردگی واقعی کیهان بوده است و رصدهای ژرف‌تر می‌تواند پرده از هیولاهای ستاره‌ای بیشتری بردارد.