بزرگ‌ترین کهکشان جهان؛ ثبت رکورد وسعت ۱.۷ میلیون سال نوری توسط IC 1101

پژوهشگران حوزه نجوم با تکیه بر دقیق‌ترین پیمایش‌های نوری، ابعاد بزرگ‌ترین کهکشان جهان موسوم به IC 1101 را برابر با ۱.۷ میلیون سال نوری اندازه‌گیری کردند. شواهد رصدی نشان می‌دهد که این غول کیهانی همچنان فرایند جذب مواد پیرامونی را ادامه می‌دهد و ابعاد آن پیوسته رو به گسترش است.

تعیین مرزهای دقیق بزرگ‌ترین کهکشان جهان

کهکشان بیضوی IC 1101 که در کانون خوشه کهکشانی Abell 2029 مستقر است، همواره به دلیل مقیاس فراطبیعی خود کانون توجه اخترشناسان بوده است. اخیراً گروهی از پژوهشگران موسسه اخترفیزیک جزایر قناری به سرپرستی کارلوس ماررو د لا روزا، با بهره‌گیری از تلسکوپ ۲.۵ متری آیزاک نیوتن توانستند شفاف‌ترین تصاویر ساختاری را از این جرم آسمانی ثبت کنند.

تفکیک پرتوهای نوری ستاره‌های حاشیه‌ای از تابش پس‌زمینه خوشه همواره مانعی جدی در سنجش ابعاد کهکشان‌ها به شمار می‌رفت. محققان توانستند با غربالگری فوتون‌های سرگردان، تغییر جهت‌گیری، چگالی جرمی و ویژگی‌های رنگی ستارگان را تا فاصله ۲۶۰ کیلوپارسکی (معادل ۸۴۸ هزار سال نوری) از هسته مرکزی ردیابی کنند که مؤید قطر کامل ۵۲۰ کیلوپارسکی (۱.۷ میلیون سال نوری) این ساختار است.

مکانیسم‌های رشد و گسترش ساختارهای کیهانی

بررسی لایه‌های بیرونی بزرگ‌ترین کهکشان جهان از وجود ردپای رشته‌های نامتقارن و الگوهای پرمانند خبر می‌دهد. اخترشناسان معتقدند این ساختارهای کم‌نور بقایای کهکشان‌های کوچکتری هستند که طی میلیاردها سال گذشته در گرانش شدید IC 1101 به دام افتاده و بلعیده شده‌اند.

• گسیل پرتو ایکس: آشکارسازی گازهای داغ در پیرامون کهکشان نشان‌دهنده برخوردهای سهمگین در سده‌های گذشته کیهانی است.
• تداوم برافزایش جرمی: این غول ستاره‌ای کماکان به بلعیدن ساختارهای همسایه ادامه می‌دهد.
• مدل‌سازی تحول کهکشانی: داده‌های به دست آمده مسیر تکامل سایر کهکشان‌های پرجرم را برای دانشمندان روشن می‌سازد.

دستیابی به این داده‌های بی‌سابقه، گواهی بر زنده بودن فرایندهای ادغام در اعماق کیهان است و الگویی ارزشمند از فرجام نهایی تجمعات کهکشانی عظیم در اختیار دانشمندان قرار می‌دهد.