جهش صرفه اقتصادی حمل‌ونقل ترکیبی با افزایش شکاف نرخ جاده‌ای و ریلی

صرفه اقتصادی حمل‌ونقل ترکیبی برای صاحبان کالا به بالاترین سطح خود طی سال‌های اخیر رسیده است و شکاف قیمتی میان ترابری جاده‌ای و ریلی فرصت بی‌سابقه‌ای برای بهینه‌سازی هزینه‌های لجستیکی فراهم می‌کند.

شکاف فزاینده تعرفه‌ها میان شیوه‌های مختلف ترابری

بررسی داده‌های بازار نشان می‌دهد که با وجود رشد چشمگیر هزینه‌های ناوگان جاده‌ای، بهای خدمات ریلی و ترکیبی همچنان ثبات نسبی خود را حفظ کرده است. این وضعیت موجب شده بازدهی سرمایه‌گذاری برای ارسال‌کنندگان بار در برخی مسیرها به مراتب جذاب‌تر شود.

به عنوان نمونه در مسیر هریسبورگ به آتلانتا، در حالی که نرخ‌های فوری ترابری جاده‌ای رشدی حدوداً ۴۲ درصدی و تعرفه‌های قراردادی افزایشی ۲۶ درصدی را تجربه کرده‌اند، تعرفه حمل‌ونقل ترکیبی تنها ۱۶ درصد بالا رفته است. چنین اختلافی شرکت‌های بازرگانی را به بازنگری جدی در انتخاب مدل ترانزیت ترغیب می‌کند.

پیشتازی کریدورهای شرقی و تأثیر تحولات ریلی

کریدورهای متصل‌کننده آتلانتا به هاب‌های بزرگ صنعتی مانند شیکاگو، ژولیت و الیزابت، در کنار خطوط اتصالی پنسیلوانیا به لس‌آنجلس و انتاریو، بالاترین شاخص صرفه‌جویی را ثبت کرده‌اند. همگام با این کاهش هزینه‌ها، حجم مبادلات باری در این خطوط نیز سیر صعودی به خود گرفته است.

تحولات ناشی از ادغام شرکت‌های بزرگ راه‌آهن مانع از افزایش زودهنگام نرخ‌ها شده است، زیرا شرکت‌های درگیر تمایلی به نارضایتی مشتریان و تحریک اعتراضات صنفی ندارند.

در حالی که پیش‌بینی می‌شد تعرفه‌های قراردادی بخش ریلی رشدی تا سقف ۸ درصد داشته باشد، ملاحظات رقابتی ناشی از ادغام‌های تجاری موجب شده خطوط رقیب نیز برای حفظ سهم بازار از گران کردن خدمات خودداری کنند.

در آستانه آغاز فصل اوج تقاضا، ثبات قیمت در سیستم حمل‌ونقل ترکیبی در کنار رشد مداوم هزینه‌های قراردادی جاده‌ای، بهترین موقعیت را برای مدیران زنجیره تأمین فراهم آورده است تا ساختار سبد ترابری خود را بازطراحی نمایند.