چالش تهویه مطبوع در بریتانیا؛ چرا فقط ۳ درصد خانه‌ها کولر دارند؟

با شدت گرفتن موج‌های گرمای کم‌سابقه در سراسر اروپا، چالش تجهیز ساختمان‌ها به تهویه مطبوع در بریتانیا به یکی از مسائل جدی شهروندان و مدیران شهری تبدیل شده است. این در حالی است که بافت ساختمانی این کشور عمدتاً برای به دام انداختن حرارت و مقابله با سرمای زمستان طراحی شده و توانایی سازگاری سریع با تابستان‌های داغ را ندارد.

شکاف عمیق زیرساختی میان بریتانیا و سایر کشورها

بر اساس داده‌های آماری موجود، کمتر از ۳ درصد واحدهای مسکونی در بریتانیا دارای سامانه‌های سرمایشی هستند. در سوی مقابل، حدود ۸۸ درصد ساختمان‌های مسکونی در ایالات متحده به سامانه‌های خنک‌کننده مجهز شده‌اند. ریشه اصلی این تفاوت فاحش، به پیشینه اقلیمی سردسیر و تمرکز معماران بر حفظ حداکثری انرژی حرارتی در فصول سرد بازمی‌گردد.

چالش‌های فنی و هزینه‌های گزاف تجهیز خانه‌ها

تجهیز املاک قدیمی به تهویه مطبوع در بریتانیا با موانع مهندسی و بار مالی سنگین همراه است. خرید و راه‌اندازی یک سامانه اسپلیت یا کمپرسور چندگانه برای یک ساختمان معمولی، دست‌کم ۶ هزار پوند (معادل بیش از ۸ هزار دلار) هزینه در پی دارد که متناسب با متراژ و تعداد طبقات، این رقم به شکل تصاعدی رشد می‌کند.

علاوه بر هزینه نخستین، نرخ برق خانگی در این کشور نزدیک به دو برابر ایالات متحده برآورد می‌شود. بهره‌برداری مداوم از دستگاه‌های خنک‌کننده در روزهای گرم سال، قبوض مصرف انرژی شهروندان را به سطوح سرسام‌آوری می‌رساند. افزون بر این، معماری تاریخی با سقف‌های بلند و گردش هوای طبیعی سبب اتلاف انرژی سرمایشی و خطر افزایش رطوبت و رشد قارچ در فضا می‌گردد.

پیامدهای زیست‌محیطی و راهکارهای جایگزین

افزایش استفاده از کولرهای گازی در مراکز پرجمعیت شهری با هدایت حرارت داخلی به فضای بیرونی، سبب تشدید پدیده «جزیره گرمایی شهری» خواهد شد. کارشناسان برای جلوگیری از فشار مضاعف بر شبکه انتقال برق و کاهش انتشار آلاینده‌ها، روش‌های پایدار را پیشنهاد می‌کنند:

• خنک‌سازی غیرفعال: به‌کارگیری سایه‌بان‌ها، عایق‌های پنجره و پرده‌های ضخیم بازتابنده تابش آفتاب.
• پمپ‌های حرارتی دوکاره: سامانه‌های مدرن گرمایشی با توانایی چرخش عملکرد در روزهای گرم.
• بهره‌گیری از انرژی‌های تجدیدپذیر: تقویت سهم انرژی بادی و خورشیدی برای پوشش جهش اوج بار الکتریکی.

ایجاد تعادل منطقی میان حفظ آسایش دمایی ساکنان و پیشگیری از بحران‌های اقلیمی، ضرورتی حیاتی در فرآیند نوسازی مسکن بریتانیا به شمار می‌رود.