پیامدهای استفاده از هوش مصنوعی در آموزش؛ افت ۲۰ درصدی نمرات آزمون‌های حضوری

بررسی‌های نوین نشان می‌دهد که استفاده از هوش مصنوعی در آموزش با وجود ارتقای کیفیت تکالیف خانگی، نتیجه عکس بر فرایند یادگیری واقعی گذاشته و نمرات امتحانات حضوری محصلان را تا ۲۰ درصد تنزل می‌دهد.

تناقض نمرات تکالیف و امتحانات واقعی

پژوهشگران در یک بررسی گسترده شش‌ماهه روی ۲۷ هزار نوجوان ۱۲ تا ۱۸ ساله، رفتارهای تحصیلی محصلان را زیر ذره‌بین قرار دادند. در این جامعه آماری، نزدیک به ۸۰ درصد افراد برای حل مسائل و انجام وظایف درسی به دستیارهای هوشمند اتکا می‌کردند، درحالی‌که مابقی دانش‌آموزان بدون ابزارهای کمکی فرایند یادگیری را پیش بردند.

داده‌های آماری حاکی از آن است که محصلان بهره‌مند از الگوریتم‌های هوشمند توانستند تکالیف خانگی خود را ۱۸ درصد بهتر بنویسند و زمان حل تمرینات را از ۶۴ دقیقه به ۴۵ دقیقه برسانند. بااین‌حال، همین گروه در ارزیابی‌های کلاسی و آزمون‌های کتبی بدون کمک نرم‌افزار، ۲۰ درصد نمره ضعیف‌تری نسبت به هم‌کلاسی‌های خود کسب کردند.

تأثیر منفی فناوری بر دروس پایه و مهارت‌های ذهنی

بیشترین میزان آسیب تحصیلی در رشته‌های علوم انسانی و اجتماعی مشاهده شد و شاخه‌های علوم پایه، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) به‌همراه یادگیری زبان در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند. دانش‌آموزانی که حتی با وجود بهره‌گیری از مدل‌ها، وقت کافی برای درک مطلب صرف می‌کردند افت یادگیری کمتری داشتند، اما آسیب کلی ناشی از استفاده از هوش مصنوعی در آموزش برای تمام این افراد آشکار بود.

تحقیقات آزمایشگاهی اثبات کرده است فعالیت بخش‌هایی از مغز که مسئول پردازش و تفکر تحلیلی هستند، هنگام برون‌سپاری نگارش به سیستم‌های خودکار به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد.

این افت کیفی به مقاطع آموزش عالی نیز کشیده شده است؛ به‌طوری‌که برگزاری آزمون‌های حضوری در دانشگاه‌های بزرگ نشان داد نمرات میانگین دانشجویان پس از وابستگی به ابزارهای خودکار، از ۹۰ درصد در آزمون‌های برخط به زیر ۵۰ درصد در امتحانات کتبی سقوط می‌کند.

در نهایت، کارشناسان تأکید دارند که تکیه بی‌رویه بر ابزارهای نوین بدون درگیر کردن ذهن، ضمن تضعیف تفکر نقادانه و حافظه درازمدت، سبب شکل‌گیری توهم تسلط بر مفاهیم علمی می‌شود و بازنگری در شیوه‌های ارزشیابی آموزشی را ضروری می‌سازد.