ارتباط زندگی در مجاورت خشکشویی با افزایش خطر ابتلا به پارکینسون

تحقیقات نوین پزشکی نشان می‌دهد که سکونت در مجاورت مراکز خشکشویی می‌تواند با افزایش محسوس احتمال ابتلا به پارکینسون همراه باشد. حلال‌های شیمیایی صنعتی که در فرایند شست‌وشوی البسه به کار می‌روند، قادرند از مسیرهای گوناگون به محیط زیست اطراف و بافت‌های مسکونی نفوذ کنند.

ارتباط آماری حلال‌های شیمیایی با بیماری پارکینسون

بررسی‌های گسترده روی پرونده‌های درمانی بیش از ۱۹ میلیون فرد بالای ۶۷ سال مشخص ساخت افرادی که در شعاع ۱۵۰ متری این کارگاه‌ها سکونت دارند، حدود ۱۴ درصد بیشتر از ساکنان مناطق دورتر با تشخیص ابتلا به پارکینسون روبه‌رو می‌شوند. این شکاف در سنجش با کسانی ارزیابی شده که دست‌کم ۶ تا ۸ کیلومتر با این واحدها فاصله داشته‌اند.

در این میان، شدت عوارض بیماری نیز در میان همسایگان این مراکز تفاوت‌های معناداری را نشان می‌دهد:

• افزایش ۲۳ درصدی خطر در مبتلایانی که با اختلالات حرکتی و دشواری در راه رفتن مواجه هستند.
• رشد ۲۵ درصدی ابتلا در بیمارانی که هم‌زمان دچار علائم زوال عقل شده‌اند.

سازوکار نفوذ بخارات سمی و آلودگی‌های محیطی

ماده شیمیایی تری‌کلرواتیلن (TCE) یکی از اصلی‌ترین حلال‌های مورد استفاده در این صنعت است که ورود آن به سفره‌های آب زیرزمینی یا خاک مجاور گزارش می‌شود. این ترکیبات از طریق پدیده‌ای موسوم به «نفوذ بخار» وارد زیرساخت‌ها و فضای داخلی مجتمع‌های مسکونی مجاور می‌شوند و ساکنان را در معرض استنشاق مداوم قرار می‌دهند.

اگرچه پژوهش‌های مشاهده‌ای به تنهایی رابطه علت و معلولی قطعی را اثبات نمی‌کنند، اما پیوند میان آلاینده‌های شیمیایی و آسیب‌های عصبی هشداری جدی برای مدیریت بهداشت محیط به شمار می‌رود.

یافته‌های این ارزیابی بار دیگر بر اهمیت پایش مستمر آلاینده‌های شهری و بررسی میزان غلظت ترکیبات سمی در مناطق مسکونی برای کاهش زمینه‌های ابتلا به پارکینسون تأکید می‌ورزد.