پناهجویان روهینگیا در بنگلادش خواستار عدالت و مقابله با بحران گرسنگی شدند

پناهجویان روهینگیا در جریان تجمعی گسترده در منطقه «کوکس بازار» بنگلادش، خواستار توجه فوری جامعه جهانی به بحران انسانی رو به وخامت در اردوگاه‌های پناهندگی شدند. این معترضان با تأکید بر نیاز به عدالت و بازگشت امن به میمار، از کاهش کمک‌های بین‌المللی و بدتر شدن شرایط معیشتی خود اعتراض کردند.

بحران انسانی در اردوگاه‌های کوکس بازار

در حال حاضر بیش از ۱.۲ میلیون نفر از پناهجویان روهینگیا در حدود ۳۰ اردوگاه در بزرگترین سکونتگاه پناهندگان جهان در بنگلادش زندگی می‌کنند. این جمعیت که بخش بزرگی از آن‌ها در پی سرکوب‌های نظامی سال ۲۰۱۷ از میمار گریخته‌اند، اکنون با چالش‌های جدی روبرو هستند.

گزارش‌های امدادی نشان می‌دهد که کاهش بودجه‌های بین‌المللی منجر به کاهش جیره غذایی و محدودیت در خدمات اساسی شده است. سازمان اکسفام هشدار داده که این کمبود منابع می‌تواند تمام پیشرفت‌های حاصل شده در مدیریت این کمپ‌ها را از بین ببرد.

هشدار جدی درباره گرسنگی و سلامت پناهجویان

وضعیت تغذیه در میان پناهجویان روهینگیا به شدت نگران‌کننده است. طبق آمارهای منتشر شده توسط سازمان «Save the Children»، پیش‌بینی می‌شود که:

• از هر سه نفر، یک نفر با سطح گرسنگی بحرانی مواجه شود.
• این وضعیت در بازه زمانی سپتامبر تا دسامبر شدت بیشتری خواهد یافت.

مقامات بنگلادشی نیز با اشاره به فشار بیش از حد بر زیرساخت‌های کشور خود، بر ضرورت بازگشت با عزت و کرامت پناهجویان به میمار تأکید کرده‌اند.

چالش‌های بازگشت به میمار و نقش جامعه جهانی

علیرغم درخواست‌های پناهجویان برای بازگشت، شرایط امنیتی در ایالت راخاین میمار همچنان بسیار متشنج است. هیئت‌های دیپلماتیک از جمله اتحادیه اروپا، بریتانیا و کانادا در بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند که شرایط فعلی در میمار برای بازگشت ایمن پناهجویان فراهم نیست.

«درگیری‌ها در راخاین در حال تشدید است و حملات هوایی به زیرساخت‌های غیرنظامی و محاصره کمک‌های بشردوستانه توسط مقامات میمار، بحران را وخیم‌تر کرده است.»

در همین راستا، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد نیز خواستار توجه مجدد و اقدام فوری جهانی برای مقابله با کاهش حمایت‌های حیاتی و افزایش ناامنی در میان این گروه از پناهجویان شده است.

در نهایت، بحران پناهجویان روهینگیا نیازمند یک راهکار پایدار و بازگشت عدالت است؛ راهکاری که هم امنیت بازگشت به میمار را تضمین کند و هم از فروپاشی انسانی در اردوگاه‌های بنگلادش جلوگیری نماید.