هشدار استنلی درکن‌میلر درباره شکست برنامه‌های اسکات بسنت در بازار اوراق قرضه

استنلی درکن‌میلر، چهره برجسته بازارهای مالی، با انتقاد شدید از سیاست‌های اخیر اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، هشدار داد که تلاش برای کنترل مصنوعی نرخ بازده اوراق قرضه می‌تواند منجر به بحران اعتبار برای نهادهای مالی آمریکا شود.

چالش‌های جدی در مدیریت بازار اوراق قرضه

مداخلات اخیر وزارت خزانه‌داری آمریکا در بازار اوراق قرضه، اگرچه منجر به کاهش جزئی بازدهی شده است، اما با موجی از تردید و انتقادات از سوی تحلیلگران وال‌استریت روبرو شده است. منتقدان معتقدند که این اقدامات در بلندمدت کارایی نخواهند داشت و پیامدهای خطرناکی به دنبال خواهند داشت.

وال‌استریت نسبت به توانایی خزانه‌داری برای مدیریت حجم عظیم بدهی‌ها بسیار بدبین است. تنها در سال ۲۰۲۵، حدود ۴.۷ تریلیون دلار بدهی منتشر شده است و پیش‌بینی می‌شود این رقم در سال جاری نیز فراتر رود. در این میان، تلاش‌های بسنت برای دو برابر کردن برنامه‌های بازخرید بدهی‌های بلندمدت، با واقعیت‌های تلخ مالی کشور در تقابل است.

هشدار درکن‌میلر: «این یک فاکتور، نه بحران است»

استنلی درکن‌میلر که پیش از این مربی اسکات بسنت بوده است، در یادداشتی در وال‌استریت ژورنال تاکید کرد که بدون انضباط مالی، تلاش برای پایین نگه داشتن نرخ‌ها تنها یک «حمایت از اهمال‌کاری» است. او معتقد است بازار باید اجازه داشته باشد قیمت واقعی بدهی‌های دولتی را تعیین کند.

"هر واحد کاهش مصنوعی بازدهی، در واقع حمایتی است برای اهمال‌کاری در اصلاحات. دولت‌هایی که سعی می‌کنند قیمت‌ها را برخلاف اصول بنیادی بازار حفظ کنند، همیشه بازنده خواهند بود."

به گفته درکن‌میلر، اگر نرخ اوراق ۳۰ ساله برای تعادل بازار به ۵.۵ درصد برسد، این یک بحران نیست، بلکه هزینه‌ای است که دولت باید بپردازد. او راه حل پایدار را تنها در رفع کسری بودجه اولیه می‌بیند.

نقش فدرال رزرو و آینده سیاست‌های پولی

برخی تحلیلگران معتقدند اگر دولت آمریکا واقعاً قصد کنترل نرخ‌ها را دارد، باید از قدرت ترازنامه فدرال رزرو استفاده کند. با این حال، کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، تاکیدی بر اجازه دادن به بازار برای کشف قیمت‌های واقعی دارد و از ورود مستقیم به این عرصه خودداری می‌کند.

در حالی که بازارها منتظر نشست سپتامبر فدرال رزرو هستند، این سوال بزرگ باقی مانده است که آیا مداخلات خزانه‌داری می‌تواند بر روند صعودی نرخ‌ها غلبه کند یا تنها باعث افزایش فشار در بخش‌های دیگر اقتصاد خواهد شد.

نتیجه‌گیری: تضاد میان تلاش‌های خزانه‌داری برای کنترل نرخ‌ها و واقعیت‌های بدهی‌های سنگین آمریکا، شکافی عمیق در سیاست‌های مالی ایجاد کرده که می‌تواند ثبات بازارهای جهانی را تحت تاثیر قرار دهد.