بحران نقدینگی در صنعت داروسازی؛ ۲۵۰ هزار میلیارد تومان مطالبات معوق

بحران نقدینگی در صنعت داروسازی ایران، با افزایش مطالبات معوق و تأخیر در پرداخت‌های بیمه‌ای، زنجیره تأمین سلامت را با چالشی جدی روبرو کرده است که می‌تواند منجر به کمبود اقلام حیاتی در بازار شود.

ریشه‌های بحران مالی در زنجیره تأمین دارو

صنعت داروسازی کشور با چالش مزمن کمبود نقدینگی دست‌وپنجه نرم می‌کند. این وضعیت ناشی از فاصله زمانی طولانی میان مرحله تولید و وصول مطالبات از سازمان‌های بیمه‌گر و بخش‌های دولتی است. در واقع، در حالی که دارو به دست مصرف‌کننده می‌رسد، منابع مالی لازم برای چرخه بعدی تولید، در حساب‌های بیمه‌ها حبس شده است.

این بن‌بست مالی، توانایی شرکت‌های تولیدکننده را برای خرید مواد اولیه، پرداخت حقوق کارکنان و هزینه‌های انرژی به شدت کاهش داده است. عدم قطعیت در زمان بازگشت سرمایه، برنامه‌ریزی دقیق برای واردات مواد اولیه و تولید را عملاً غیرممکن ساخته است.

آمار و ارقام شبکه دارویی ایران

شبکه توزیع و تولید دارو در ایران، یکی از گسترده‌ترین زیرساخت‌های خدماتی کشور محسوب می‌شود که شامل بخش‌های زیر است:

چالش‌های طرح دارویار و تأثیر تحریم‌ها

طرح دارویار با وجود هدف‌گذاری درست برای کنترل قیمت‌ها، با مشکل عدم تناسب منابع با هزینه‌های واقعی روبرو است. افزایش هزینه‌های لجستیک و حمل‌ونقل به دلیل تحریم‌ها، باعث شده است که بودجه‌های تخصیص‌یافته به سرعت تخلیه شوند.

«تحریم‌ها تنها بر واردات مواد اولیه اثر نگذاشته‌اند، بلکه کل زنجیره شامل تجهیزات، بیمه و انتقال پول را تحت فشار قرار داده‌اند.»

اگر نرخ‌های پرداختی در طرح‌های حمایتی با واقعیت‌های اقتصادی و نرخ رشد هزینه‌های تولید همگام نباشد، فشار مالی نهایتاً به داروخانه‌ها و تولیدکنندگان منتقل شده و منجر به کاهش تولید و افزایش بیکاری در این صنعت خواهد شد.

راهکارهای نجات صنعت داروسازی

برای جلوگیری از وقوع بحران‌های مرگ‌آور در حوزه داروهای خاص و مزمن، اقدامات زیر ضروری به نظر می‌رسد:

• تزریق هوشمند نقدینگی: پرداخت‌های مقطعی کافی نیست و باید به صورت زنجیره‌ای از بیمه به داروخانه و تولیدکننده انجام شود.
• اصلاح سیاست‌های ارزی: تطبیق منابع مالی با هزینه‌های واقعی واردات مواد اولیه.
• تضمین پرداخت منظم: ایجاد یک چرخه مالی قابل پیش‌بینی برای حفظ امنیت تولید.

در نهایت، حفظ نقدینگی در این صنعت تنها یک بحث اقتصادی نیست، بلکه بخشی از استراتژی ملی برای تأمین امنیت دارویی و حفظ سلامت جامعه محسوب می‌شود.