پتانسیل تولید ۳.۳ میلیون تنی مرغ؛ ضرورت ورود به بازارهای صادراتی برای مدیریت مازاد تولید

صنعت مرغداری کشور با وجود برخورداری از زیرساخت‌های گسترده و پتانسیل تولید سالانه بیش از ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار تن گوشت مرغ، اکنون با چالش مدیریت مازاد تولید و ضرورت ورود به بازارهای بین‌المللی روبروست. با تغییر سیاست‌های ارزی و کاهش قدرت خرید مصرف‌کنندگان، نیاز داخلی به این محصول کاهش یافته و مسیر برای توسعه صادرات هموار شده است.

شکاف میان ظرفیت تولید و میزان مصرف داخلی

بر اساس تحلیل‌های کارشناسی، در حالی که ظرفیت واقعی تولید در کشور بسیار بالا است، میزان نیاز مصرف خانوارها پس از حذف ارزهای ترجیحی به حدود ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار تن در سال کاهش یافته است. این تفاوت میان عرضه و تقاضا، مرغداران را با چالش مازاد تولید و زیان‌دهی مواجه کرده است.

در حال حاضر، قیمت‌های بازار برای مرغ زنده و گرم در سطحی قرار دارد که با هزینه‌های تولید رقابت می‌کند. کارشناسان معتقدند برای جلوگیری از فروپاشی زنجیره تولید، باید از این مازاد تولید به عنوان فرصتی برای ورود به بازارهای صادراتی استفاده کرد.

فرصت‌های طلایی در صادرات گوشت مرغ

دبیر انجمن تولیدکنندگان زنجیره گوشت مرغ، با اشاره به پتانسیل‌های موجود، اعلام کرد که صادرات ماهانه ۱۰ تا ۱۵ هزار تن می‌تواند درآمد دلاری قابل توجهی برای کشور به همراه داشته باشد. این میزان صادرات، ارزش دلاری بین ۱۸ تا ۲۷ میلیون دلار در ماه را در پی خواهد داشت.

"با حذف یارانه‌های ارزی، ما اکنون در مرز قیمت‌های جهانی هستیم و تنها اختلاف اندکی با رقبایی نظیر ترکیه داریم. استمرار صادرات می‌تواند به پایداری تولید و ثبات قیمت‌ها در داخل کمک کند."

با این حال، فعالان این صنعت بر لزوم پایداری سیاست‌های صادراتی تأکید دارند. آن‌ها معتقدند عدم قطعیت در تصمیمات دولتی و نبود برنامه‌های مدون، مانع از آن شده است که تولیدکنندگان از تمام ظرفیت خود برای نفوذ در بازارهای هدف استفاده کنند.

چالش‌های زنجیره تأمین و مدیریت جوجه‌ریزی

مدیرعامل اتحادیه مرغداران گوشتی نیز ضمن اشاره به ضرورت هوشمندسازی زنجیره تأمین، بر لزوم کاهش دخالت‌های دولتی و واگذاری امور به تشکل‌های صنفی تأکید کرد. طبق برآوردها، میزان جوجه‌ریزی ماهانه باید در محدوده ۱۲۰ میلیون قطعه مدیریت شود تا با نیاز واقعی بازار همخوانی داشته باشد.

در نهایت، برای عبور از بحران زیان‌دهی مرغداران، ایجاد یک برنامه صادراتی پایدار و کاهش محدودیت‌های تجاری برای صادرکنندگان، کلیدی‌ترین راهکار جهت تعادل بخشیدن به بازار داخلی و تقویت اقتصاد کشاورزی خواهد بود.