آسیب‌پذیری پایگاه‌های نظامی آمریکا در برابر تهدیدات موشکی چین و کره شمالی

آسیب‌پذیری پایگاه‌های نظامی آمریکا در برابر حملات پهپادی و موشکی، اکنون به یکی از جدی‌ترین چالش‌های راهبردی پنتاگون تبدیل شده است. تحلیل‌های اخیر نشان می‌دهد که تجربیات جنگ در خاورمیانه، واشنگتن را وادار کرده تا نگاه خود را به مناطق استراتژیک اقیانوس آرام و توان دفاعی خود در برابر قدرت‌های نوظهور تغییر دهد.

چالش‌های امنیتی در اقیانوس آرام

گزارش‌های نظامی نشان می‌دهند که تمرکز اصلی ایالات متحده اکنون بر مقابله با تهدیدات موشکی و پهپادی در منطقه اقیانوس آرام معطوف شده است. در این منطقه، پیشرفت‌های تکنولوژیک چین و کره شمالی، تهدیدی مستقیم برای اهداف و دارایی‌های آمریکایی محسوب می‌شود.

فرماندهی اقیانوس آرام آمریکا (PACOM) با درک این بحرانی بودن شرایط، حفاظت از نیروها و تأسیسات را در اولویت قرار داده است. کارشناسان معتقدند که آسیب‌پذیری پایگاه‌های نظامی آمریکا در برابر تسلیحات پیشرفته، نیازمند یک بازنگری کلی در استراتژی‌های دفاعی است.

سرمایه‌گذاری‌های کلان برای تقویت دفاع هوایی

برای مقابله با این تهدیدات، پنتاگون بودجه‌های سنگینی را برای توسعه سامانه‌های دفاعی اختصاص داده است. یکی از مهم‌ترین این اقدامات، اجرای پروژه‌های زیر است:

• سامانه دفاعی گوام: استقرار یک سیستم دفاع هوایی و موشکی ۱.۹ میلیارد دلاری برای مقابله با موشک‌های کروز و بالستیک.
• پروژه لاکهید مارتین: توسعه سامانه دفاع موشکی یکپارچه تقویت‌شده در جزیره گوام.
• همکاری با ژاپن: توافق برای توسعه مشترک رهگیرهای موشک‌های مافوق صوت تا دهه ۲۰۳۰.

در حال حاضر، تجهیزات موجود مانند سامانه‌های پاتریوت و تاد در منطقه اقیانوس آرام، برای مقابله با حجم گسترده حملات احتمالی کافی به نظر نمی‌رسند.

ضرورت گذار به دفاع غیرفعال

تحلیلگران امنیتی بر این باورند که تنها تکیه بر سامانه‌های دفاعی فعال کافی نیست. برای کاهش آسیب‌ها، آمریکا باید به سمت دفاع غیرفعال حرکت کند که شامل موارد زیر می‌شود:

در نهایت، تجربه جنگ‌های اخیر نشان داده است که در دنیای مدرن، عدم آمادگی در برابر پهپادها و موشک‌های ارزان‌قیمت می‌تواند هزینه‌های نظامی سنگینی برای قدرت‌های بزرگ به همراه داشته باشد.