بدهی ملی آمریکا به ۴۰ تریلیون دلار رسید؛ آیا رشد اقتصادی راه نجات است؟

عبور بدهی ملی آمریکا از مرز تاریخی ۴۰ تریلیون دلار، موجی از نگرانی‌ها را در میان تحلیلگران اقتصادی و بازارهای جهانی ایجاد کرده است. در حالی که مقامات رسمی بر توانایی اقتصاد برای «رشد و غلبه بر این بدهی» تأکید دارند، بسیاری از کارشناسان بر این باورند که بدون اصلاحات ساختاری، این استراتژی تنها یک رویاپردازی است.

چالش‌های پیش روی استراتژی رشد اقتصادی

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، مدعی شده است که عدد ۴۰ تریلیون دلار صرفاً یک نقطه عطف است و اقتصاد می‌تواند با نرخ رشد مناسب، بر این حجم از بدهی غلبه کند. با این حال، واقعیت‌های آماری نشان می‌دهند که نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی (GDP) اکنون به محدوده ۱۲۲ تا ۱۲۴ درصد رسیده است.

بر اساس داده‌های موسسه Fiscal Lab، برای از بین بردن کسری بودجه تنها از طریق رشد، نرخ رشد واقعی تولید ناخالص داخلی باید سالانه به طور میانگین ۴.۳۱ درصد برسد؛ در حالی که پیش‌بینی‌های رسمی بسیار پایین‌تر از این عدد است.

چرا هوش مصنوعی و رشد تکنولوژیک کافی نیست؟

برخی معتقدند جهش در حوزه هوش مصنوعی می‌تواند بهره‌وری را افزایش داده و اقتصاد را نجات دهد. اما تحلیلگران هشدار می‌دهند که این اثرات گذرا هستند. برای مثال، هزینه‌های تامین اجتماعی با رشد بهره‌وری افزایش می‌یابد و اثر مثبت آن در تراز مالی خنثی می‌شود.

علاوه بر این، هزینه‌های مربوط به بخش سلامت و افزایش دستمزد کادر درمان در یک اقتصاد پررونق، فشار بر بودجه دولت را دوچندان می‌کند. همچنین، هزینه پرداخت بهره بدهی‌ها اکنون از بودجه دفاعی آمریکا فراتر رفته و یک چرخه معیوب ایجاد کرده است.

سیگنال‌های خطر در بازار اوراق قرضه

بازار اوراق قرضه نشانه‌های شدیدی از بی‌ثباتی را بروز داده است. بازدهی اوراق ۳۰ ساله خزانه‌داری به ۵.۳۴ درصد رسیده که بالاترین سطح از سال ۲۰۰۷ محسوب می‌شود. این وضعیت باعث شده تا کشورهای بزرگی نظیر چین، ژاپن و بریتانیا در ماه‌های اخیر دارایی‌های خود از اوراق قرضه آمریکایی را کاهش دهند.

"استراتژی‌های مداخله‌ای برای سرکوب مصنوعی بازدهی، تنها باعث تعویق اصلاحات مالیاتی و ساختاری می‌شود."

در نهایت، اعتبار سیاست‌گذاران در مدیریت بدهی ملی آمریکا به شدت تحت آزمایش است. اگر وعده‌های رشد اقتصادی در بازارهای مالی متقاعدکننده نباشد، احتمال وقوع یک بحران اعتماد جهانی که فراتر از کنترل خزانه‌داری باشد، بسیار زیاد است.