توافق نفتی ونزوئلا و آمریکا؛ کنترل ۶۵ میلیارد بشکه نفت در میان اعتراضات گسترده

توافق نفتی ونزوئلا و ایالات متحده که قرار است کنترل ۶۵ میلیارد بشکه از ذخایر نفت این کشور را به دست واشینگتن بسپارد، موجی از خشم و بحث‌های سیاسی در کاراکاس به راه انداخته است. دلسی رودریگز، رئیس موقت ونزوئلا، در دفاع از این قرارداد، آن را راهی برای تبدیل شدن کشور به یک «ابر قدرت انرژی» توصیف کرد.

جزئیات قرارداد تاریخی و وعده‌های اقتصادی

در جریان یک پیام تلویزیونی، رئیس موقت ونزوئلا تأکید کرد که این همکاری می‌تواند درآمدی بالغ بر ۲۰۹ میلیارد دلار برای کشور به ارمغان بیاورد. وی با اشاره به حجم عظیم ذخایر نفت ونزوئلا که از عربستان و ایران نیز بیشتر است، اعلام کرد که سرمایه‌گذاری و فناوری مورد نیاز برای تبدیل این ثروت زیرزمینی به رفاه عمومی، از طریق این توافق تأمین خواهد شد.

بر اساس گزارش‌ها، این توافق بر روی ۱۷ میدان نفتی استراتژیک تمرکز دارد که هدف آن‌ها دستیابی به تولید روزانه بیش از ۱.۵ میلیون بشکه نفت است. دونالد ترامپ نیز این معامله را «تاریخی» خوانده و مدعی شده است که این اقدام ذخایر ملی آمریکا را که در دوران پیشین تخلیه شده بود، مجدداً پر خواهد کرد.

واکنش‌های تند و اتهامات استعمار نو

این توافق با مخالفت شدید مخالفان سیاسی و حتی برخی از جناح‌های داخلی حزب چاویزیست روبرو شده است. منتقدان، این قرارداد را یک «تصاحب گسترده زمین» توسط ایالات متحده قلمداد می‌کنند. رافائل رامیرز، از مدیران سابق شرکت نفت ونزوئلا، این اقدام را «خنجری در قلب میهن» توصیف کرد که با رویکردی استعمار نو انجام می‌شود.

در خیابان‌های کاراکاس، تظاهرهایی با شعارهای ضد آمریکایی برگزار شده و معترضان بر این باورند که کشورشان نباید به حیاط پشتی یا مستعمره ایالات متحده تبدیل شود. برخی نیز با کنایه، نام شرکت ملی نفت ونزوئلا را به «PDUSA» تغییر داده‌اند تا نشان دهند کنترل نفت به دست آمریکا افتاده است.

ابهامات در مورد حاکمیت و آینده سیاسی

در حالی که رودریگز اصرار دارد ونزوئلا همچنان مالک و دارای حاکمیت بر منابع خود است، اپوزیسیون نگران است که این توافق، فرصت بازگشت به دموکراسی و برگزاری انتخابات آزاد را از بین ببرد. خوان پائولو گوانایپا، از رهبران اپوزیسیون، معتقد است بدون شفافیت و حاکمیت قانون، این توافق مانند «ساختمانی بر روی ستون‌های گل» خواهد بود که پایداری نخواهد داشت.

علاوه بر این، نقش شرکت‌های خصوصی و واسطه‌های بین‌المللی در این معامله که با بودجه‌های امنیت ملی آمریکا مرتبط هستند، ابهامات زیادی را در میان گذاشته است.

نتیجه‌گیری: توافق نفتی جدید میان ونزوئلا و ایالات متحده، در حالی که وعده شکوفایی اقتصادی و تولید انبوه نفت را می‌دهد، با چالش‌های جدی در زمینه حاکمیت ملی و مشروعیت سیاسی در ونزوئلا روبروست.