قرارداد نفتی ونزوئلا؛ تلاش آمریکا برای کنترل ۶۵ میلیارد بشکه نفت

وزیر انرژی ایالات متحده، کریس رایت، در جریان سفر به کاراکاس، ضمن رد اتهامات مبنی بر تلاش واشینگتن برای تصاحب منابع انرژی ونزوئلا، این توافق نفتی جدید را یک تحول بنیادین در روابط دو کشور توصیف کرد.

جزئیات قرارداد تاریخی نفت ونزوئلا

کرس رایت در پاسخ به پرسش‌ها درباره مشروعیت این توافق، تأکید کرد که هدف آمریکا تصاحب غیرقانونی نفت این کشور نیست. این قرارداد که توسط دونالد ترامپ «بزرگ‌ترین معامله نفتی در تاریخ جهان» نامیده شده، بر محورهای زیر استوار است:

• کنترل احتمالی ایالات متحده بر ۶۵ میلیارد بشکه نفت ونزوئلا.
• تلاش برای دستیابی به سلطه انرژی آمریکا در قرن آینده.
• حذف نفوذ قدرت‌های خارجی نظیر چین و روسیه از میادین نفتی منطقه.

کاخ سفید معتقد است این اقدام، نفوذ بازیگران مخرب را از حاشیه قلمرو آمریکا دور خواهد کرد.

انتقادات از «دیپلماسی با اسلحه»

با وجود ادعای منافع متقابل، منتقدان این توافق را با نگاهی متفاوت تحلیل می‌کنند. برخی تحلیلگران اقتصادی، این روند را نوعی دیپلماسی با اسلحه نامیده‌اند که در آن دولت موقت ونزوئلا تحت فشار قرار دارد.

"این توافقی نیست که هیچ دولت ونزوئلایی بدون قرار گرفتن در معرض تهدید نظامی یا تحت فشار مستقیم اسلحه، به آن تن دهد."

دلسی رودریگز، رئیس موقت ونزوئلا، در مقابل، مدعی است که این همکاری می‌تواند بیش از ۲۰۹ میلیارد دلار درآمد برای بهبود بخش‌های سلامت و آموزش در این کشور فراهم کند.

تغییر موازنه قدرت در منطقه

این توافق نفتی، ضربه سنگینی به اپوزیسیون سیاسی ونزوئلا وارد کرده است. مخالفان نگرانند که این همکاری‌های اقتصادی، مانعی برای گذار به دموکراسی و برگزاری انتخابات شفاف شود. در حالی که دولت موقت ونزوئلا از مزایای بی‌شمار این طرح سخن می‌گوید، بخش بزرگی از جامعه سیاسی همچنان به ماهیت این معامله شک دارند.

در نهایت، قرارداد نفتی ونزوئلا نشان‌دهنده تغییر استراتژی آمریکا از تقابل نظامی به سمت استفاده از ابزارهای تجاری برای تثبیت جایگاه خود در حوزه انرژی است.