بحران قطع عضو در غزه؛ رویاهای فرو ریخته جوانان در میان آوار و محاصره

بحران انسانی در غزه با افزایش چشمگیر تعداد افراد قطع عضو همراه شده است؛ در حالی که جوانان و کودکان در میان آوارها و با کمبود شدید تجهیزات پزشکی، با آینده‌ای مبهم و دردناک دست و پنجه نرم می‌کنند.

رویاهای از دست رفته در میان آوارها

شروق خیره، ورزشکار ۲۴ ساله فلسطینی، زمانی رویای حضور در المپیک را در سر داشت. اما حملات نظامی در نوامبر ۲۰۲۳، تمام آینده او را تغییر داد. او که پیش از این قهرمان مسابقات ملی بود، اکنون پس از قطع شدن پای راستش، در میان ویرانه‌ها و چادرهای نیمه‌ساخته زندگی می‌کند.

زندگی برای او اکنون به یک مبارزه روزانه برای انجام ساده‌ترین کارها تبدیل شده است. "من بین درد، ترس و تاریکی زندگی می‌کنم،" شروق می‌گوید. او برای رسیدن به جلسات فیزیوتراپی، مجبور است کیلومترها را با یک پا در میان خیابان‌های پر از شن و سنگ طی کند.

بحران تجهیزات و محدودیت‌های وارداتی

طبق گزارش وزارت بهداشت غزه، جنگ منجر به بیش از ۶۰۰۰ مورد قطع عضو شده است. پزشکان هشدار می‌دهند که بسیاری از این موارد به دلیل فروپاشی سیستم درمانی و کمبود مواد ضدعفونی و بیهوشی، قابل پیشگیری بودند.

یکی از اصلی‌ترین موانع در مسیر درمان، کمبود پروتز و تجهیزات توانبخشی است. محدودیت‌های اعمال شده بر ورود کالاهای با "کاربرد دوگانه"، مانع از ورود مواد حیاتی زیر شده است:

• سیلیکون و ترموپلاستیک
• پلاستر‌های پزشکی
• مفاصل مکانیکی

در نبود این تجهیزات، متخصصان ناچار به ساخت پروتزهای ابتدایی از لوله‌های پلاستیکی و قطعات آلومینیومی هستند که نه تنها تعادل بیمار را حفظ نمی‌کنند، بلکه باعث ایجاد زخم‌های شدید و التهاب می‌شوند.

پیامدهای روانی و آسیب‌های بلندمدت

علاوه بر مشکلات جسمی، سلامت روان مصدومان نیز در وضعیت بحرانی قرار دارد. متخصصان فیزیوتراپی معتقدند تأخیر در شروع برنامه‌های توانبخشی باعث تحلیل رفتن عضلات و خشکی مفاصل می‌شود که در نهایت کارایی پروتز را از بین می‌برد.

"چالش در میان جوانان و کودکان عمیق‌تر است، زیرا قطع عضو بر تصویر ذهنی آن‌ها از خود و رابطه اجتماعی‌شان تأثیر مستقیم می‌گذارد."

شیرین ابوالقمر، دختر ۱۸ ساله‌ای که هر دو پای خود را از دست داده، نمونه‌ای از این رنج است. او در میان ویرانه‌های شهر بوریج، با ویلچر خود در خیابان‌های تخریب شده دست و پنجه نرم می‌کند و همواره با ترس از سقوط و تنهایی مقابله می‌کند.

در نهایت، بحران قطع عضو در غزه تنها یک مسئله پزشکی نیست، بلکه نتیجه مستقیم محاصره و محدودیت‌های شدید است که آینده نسل‌های آینده را با آسیب‌های جسمی و روانی جبران‌ناپذیر روبرو کرده است.